Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι


Σχολιάστε

Μια κάθετη γραμμή επίγνωσης …


Υπάρχει μια παλιά ιστορία που αναφέρεται σε κάποιον που έχει χάσει τα κλειδιά του. Εχει γονατίσει και ψάχνει πολύ ώρα χωρίς αποτέλεσμα. Ο γείτονας του τον βλέπει και αρχίζει κι αυτός να ψάχνει μαζί του. Αφού πέρασε πολύ ώρα χωρίς αποτέλεσμα ο γείτονας του τον ρωτάει: Είσαι σίγουρος ότι εδώ σου έπεσαν τα κλειδιά; Και εκείνος απαντάει: Οχι, αλλά ψάχνω εδώ γιατί εδώ έχει φως ….

Ισως το μεγαλύτερο πρόβλημα μας είναι ότι δεν ξέρουμε ποιο είναι το αληθινό μας πρόβλημα. Οπως και στα μαθηματικά η εκφώνηση του προβλήματος περιέχει τη λύση του έτσι και στη ζωή η αναγνώριση του αληθινού μας προβλήματος μας κάνει να έχουμε διανύσει περισσότερο από το μισό της διαδρομής για τη λύση του. Η αναγνώριση είναι εκείνη που επιτρέπει να κοιτάξουμε κατάματα το αληθινό πρόβλημα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν τις λύσεις, εκεί που υπάρχει φως δηλαδή έξω από αυτούς. Ετσι ζουν εξωτερικά επηρεασμένοι αντί να είναι εσωτερικά κινούμενοι. Αναζητούν τις λύσεις σε εξωτερικά γεγονότα και προσπαθούν να δαμάσουν πράγματα τα οποία είναι πέρα από τον έλεγχο τους. Ακόμη κι όταν το καταφέρνουν, αρχίζουν και πάλι από την αρχή σαν τον Σίσυφο που κουβαλούσε εκείνο το βράχο στην κορυφή του λόφου και ο βράχος, ως γνωστόν, μόλις έφτανε στην κορυφή κατρακυλούσε από την άλλη πλευρά και ο Σίσυφος ήταν καταδικασμένος να αρχίζει από την αρχή την αγγαρεία.

Για να λύσουμε ένα πρόβλημα χρειάζονται μερικά πολύ απλά βήματα.
1. Να είμαστε πρόθυμοι να το απελευθερώσουμε. Και θα πει κάποιος: Μα είναι δυνατόν; φυσικά και θέλω να απελευθερώσω τα προβλήματα μου !!! Η αλήθεια είναι ότι πολλοί άνθρωποι έχουν μια ερωτική σχέση με τα προβλήματα τους. Και πολλές φορές ο αγώνας για να τα λύσουν δίνει στη ζωή τους περισσότερο νόημα και από την ίδια τη λύση, που όταν έρθει δεν μπορούν να την απολαύσουν και σπεύδουν να δημιουργήσουν μια νέα πρόκληση. Οταν πήγαινα στο δημοτικό είχα μια φίλη που κάθε μέρα είχε και ένα πόνο. Τη μια μάτωνε η μύτη της, την άλλη πονούσε η κοιλιά της, το πόδι… κάθε μέρα κάτι είχε. Μια μέρα το θυμάμαι σαν να είναι τώρα μου τηλεφώνησε έντρομη και μου είπε δεν είμαι καθόλου καλά σήμερα νιώθω πολύ παράξενα. Της λέω που πονάς; και μου απαντάει: Πουθενά, σήμερα δεν πονάω πουθενά. Ποτέ δεν ξεχνάω αυτή την απάντηση, προφανώς είχε ταυτίσει την ύπαρξη με τον πόνο.

2. Να αναγνωρίσουμε ποιο είναι το αληθινό πρόβλημα.
Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν επίγνωση της αλήθειας του προβλήματος και οδηγούνται σε ψεύτικες δραστηριότητες προκειμένου να το λύσουν. Οι ψεύτικες δραστηριότητες τους κάνει να υποφέρουν περισσότερο και να απομακρύνονται από το αληθινό πρόβλημα.
Ξέρω πολλούς που δεν είναι και τόσο ευπρόσδεκτοι στους άλλους και λένε ότι: αυτό που ενοχλεί τους άλλους είναι η έντονη προσωπικότητα μου, με φοβούνται… Και πολλές φορές όλοι ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Η αλήθεια είναι τους κάνει να νιώθουν άσχημα γιατί τους θυμίζει για ποιο λόγο δεν αξίζει να αγαπούν τον εαυτό τους. Δεν είναι λοιπόν η έντονη προσωπικότητα του το πρόβλημα, αλλά το ότι ότι ο ίδιος δεν νιώθει καλά με τον εαυτό του και το να κάνει τους άλλους να νιώθουν το ίδιο, του δίνει μια αίσθηση υπεροχής και καλύπτει με αυτό τον τρόπο το δικό του έλλειμμα αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης.

3. Να αναλάβουμε την ευθύνη. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό βήμα γιατί αναλαμβάνοντας την ευθύνη αμέσως παίρνουμε πίσω τη δύναμη μας και από εκεί που αισθανόμασταν θύματα νιώθουμε κύριοι της ζωής μας. Ταυτόχρονα όμως συμβαίνει και κάτι μαγικό, νοιώθουμε ότι αυτή η πρόκληση έχει κρυμμένες ευκαιρίες και τότε είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε αυτό που μανιωδώς αποφεύγαμε. Και έτσι συνειδητοποιούμε ότι το κάθε τι που θεωρούσαμε αρνητικό είναι το μισό ενός θετικού που απλά περίμενε από μας μια κάθετη γραμμή επίγνωσης για να μεταμορφωθεί σε θετικό.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.

Advertisements


Σχολιάστε

Μην Αγγίζετε


Γιατί πηγαίνουμε σχολείο; Καταρχάς για να γίνουμε φρόνιμα και τακτικά παιδιά έλεγε ο Καντ
Χθες άνοιξαν τα σχολεία και θεωρούσα τον εαυτό μου τυχερό που έχω ανάμνηση από την πρώτη μέρα σ αυτό, σε σχέση με τα σημερινά παιδάκια που δικαίως θα αναρωτηθούν ποια πρώτη μέρα; Στον παιδικό σταθμό στο προνήπιο, στο νηπιαγωγείο στο δημοτικό; Η καλή ( και καλά) χρήση των ωρών και των ημερών αυτός ο εγκλιματισμός στην κανονικότητα αρχίζει πια από την βρεφική ηλικία.
Βλέπω μικρούλικα ξανθά, μελαχρινά καστανά (και σπανίως κοκκινομάλλικα) παιδάκια με αυτή τη ματιά της κούρασης και της βαριεστημάρας να σούρνονται στην κυριολεξία από τους γονείς σε ένα σωρό δραστηριότητας που σπάνια τα κάνουν χαρούμενα αλλά και που οι γονείς νιώθουν εγκλωβισμένοι και δυσανασχετούν για το πρόγραμμα που οι ίδιοι δημιούργησαν για τα παιδιά τους.
Πιστεύω ότι όλο αυτό είναι μια κόλαση για τα παιδιά και μέσα από αυτήν την υπεραπασχόληση μαθαίνουν πως να αποφεύγουν τη ζωή αντί να μάθουν πως να τη ζουν…
Το παρόν τους μοιάζει με μια βιτρίνα ενός πανάκριβου υαλοπωλείου με την ένδειξη: Μην αγγίζετε.
Η μαγεία του να φαντασιώνεσαι το μέλλον, να χαϊδεύεις την εικόνα του χωρίς όμως να υπάρχει χρόνος για να ζήσεις το παρόν. Από νωρίς φυλακίζονται οι μέρες και οι εβδομάδες σε έναν άκαμπτο κορσέ ενός προγράμματος για να κερδίσει κάποιος μια θέση στο μέλλον. Και όταν έρθει το μέλλον; κανείς δεν μπορεί να το απολαύσει γιατί έχει εκπαιδευτεί στην αρκουδαναρρίχηση και το θυσιάζει για να χαϊδέψει ένα άλλο μέλλον… απλά γιατί δεν ξέρει να ζει και να απολαμβάνει τη στιγμή.
Από νωρίς μέσα στις καρδιές των παιδιών φωλιάζει πάντα η ελπίδα μιας ανατροπής του ασφυκτικού προγράμματος που είναι τα κάγκελα της φυλακής αλλά και η υπόσχεση της δραπέτευσης …..


Σχολιάστε

Σεπτέμβρης


Από τα αρχαία χρόνια αυτός ο μήνας ήταν το ξεκίνημα της καινούριας χρονιάς.
Σεπτέμβρης μήνας περισυλλογής που μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε μια καινούρια αρχή και να σκεφτούμε όλα αυτά που έχουν αληθινή αξία.
Αυτό το μήνα άνοιξε τον εαυτό σου στις θετικές αλλαγές, σπείρε τους δικούς σου προσωπικούς σπόρους και άφησε την εύγλωτη ευφυία της αγάπης να σε ξελογιάσει και να σε οδηγήσει στην πραγματοποίηση όλων των ωραίων σχεδίων σου.
Σ αυτή τη δύσκολη εποχή που διανύουμε η πίστη είναι αυτή που μπορεί να κρατήσει τα βήματα μας σταθερά. Είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε να έχουμε πίστη στην πίστη, αγάπη στην αγάπη, πάθος στον ενθουσιασμό, τη χαρά, την προσφορά και την κατανόηση.
Αγαπημένοι μου φίλοι σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου σ αυτό το νέο ξεκίνημα αυτό το νέο μήνα να είστε ακλόνητοι σαν ένα βουνό και ευέλικτοι σαν τον άνεμο, να διακρίνεται πάντα τις απεριόριστες δυνατότητες σας, να ακούτε τη μουσική του πνεύματος σας, κάθε κύταρρο σας να λάμπει από υγεία και χαρά, να είστε λουσμένοι από το φως της αγάπης και όλα όσα ονειρεύεστε να γίνουν πραγματικότητα.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Είναι στο χέρι μας


Οταν συγκεντρώνουμε συνεχώς την προσοχή μας πάνω σε ένα πράγμα για να το δημιουργήσουμε, τότε αναπτύσουμε κολοσσιαίες ικανότητες διάκρισης για το πως να το κάνουμε καλύτερο. Ενας λόγος που τόσο λίγοι καταφέρνουν να αποκτήσουν αυτό που επιθυμούν είναι ότι δεν συγκεντρώνονται και δεν συγκεντρώνουν τη δύναμη τους σε κάτι. Οι περισσότεροι απλά περιδιαβαίνουν μέσα στη ζωή χωρίς να πραγματοποιούν τα όνειρα τους είτε γιατί δεν μπορούν να ξεκαθαρίσουν τι είναι αυτό που θέλουν είτε γιατί τους σταματάει ο φόβος ότι δεν θα τα καταφέρουν. Ετσι ειδικεύονται σε δευτερεύοντα πράγματα και εργάζονται για να πραγματοποιήσουν το όνειρο κάποιου άλλου που και ξέρει τι θέλει και δε φοβάται να ρισκάρει για να εκπληρώσει το όραμα του. Τι είναι αυτό που κάνει διαφορετική την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων; Πως γίνεται κάποιοι άνθρωποι που ξεκινάνε από πολύ χαμηλά, μέσα από οικογένειες με μεγάλα θέματα να διαπρέπουν και άλλοι που η ευτυχία και η επιτυχία είναι στη άκρη του χεριού τους να αποτυγχάνουν στη ζωή τους; Τα εξωτερικά γεγονότα δεν έχουν τελικά πολύ μεγάλη σημασία. Αυτό που έχει σημασία ειναι η θέληση να πάρουμε αυτό που μας δίνει η ζωή και να του δώσουμε ένα βαθύ και πλούσιο νόημα. Ανοίγονται δύο δρόμοι, να χρησιμοποιήσουμε το περιβάλλον μας σαν δικαιολογία για να πείσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους για την αποτυχία μας ή να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμη της θέλησης μας και να κάνουμε τη ζωή μας ένα έργο τέχνης. Η επιλογή είναι στο χέρι μας. Η ζωή πάντα μας σπρώχνει στο μεγάλύτερο καλό μας και μας απογυμνώνει απο τις διακαιολογίες έτσι ώστε αργά η γρήγορα να έρθουμε αντιμέτωποι με τη μεγάλη αλήθεια: ότι είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι για τη ζωή μας. Είναι στο χέρι σου να οδηγήσεις εκεί που θέλεις τη ζωή σου παρ όλες τις δυσκολίες και τις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσεις ή να κάτσεις στην άκρη απογοητευμένος και κενός να συλλέγεις δικαιολογίες. Μπορείς να καταφέρεις τα πάντα στη ζωή σου, αρκεί να πάρεις μια απόφαση και η καλύτερη μέρα γι αυτή την απόφαση είναι η σημερινή. Η επιλογή είναι δική σου.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.

Share this:


2 Σχόλια

Για το παιδί που ζει μέσα στον καθένα


Ονειρεύτηκα …
Πως είχα ένα παιδί … Ακόμα και μέσα στο όνειρο καταλάβαινα πως αυτό το παιδί ήμουν εγώ … Μα αυτό με αναστάτωνε και το έβαζα στα πόδια…Ομως εκείνο τρύπωνε συνέχεια στην αγκαλιά μου και τραβούσε τα ρούχα μου … ζητούσε την προσοχή μου και τα χάδια μου …
Και τότε πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη πως αν το αγκάλιαζα …. αν το αγκάλιαζα …. αν είχα την τόλμη να το αγκαλιάσω και να το φιλήσω … τότε ….θα άλλαζαν όλα. Το πήρα αγκαλιά αλλά σκέφτηκα όχι όχι δεν μπορώ …. αλλά μετά αγκάλιασα και φίλησα, αυτό το μικρό παιδάκι που χρόνια τώρα κρύβεται μέσα μου … Αυτό το μικρό παιδάκι που κάνει σκανταλιές, που τρέχει, γελάει, κλαίει, απαιτεί, χαλάει, ενθουσιάζεται, ρωτάει, ποτέ δεν τα παρατάει…Εχει όλα τα κλειδιά μου. Πολλές φορές ξυπνάει τις νύχτες και θέλει παγωτό …αυτό το μικρό παιδάκι που έχει φλόγα στην ψυχή, που πάντα πιστεύει πως μπορεί, που πάντα ονειρεύεται και ονειροπολεί…που γεμίζει χαρά γέλιο και αγάπη την ψυχή μου πάθος τρυφερότητα και παιχνίδι τη ζωή μου…και όταν κοιτάω μέσα από τα μάτια του βλέπω ένον κόσμο ολόκληρο και ολοκληρωμένο … όταν τολμώ να κοιτάξω με τα μάτια του βλέπω παντού θαύματα.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Μεγάλη Τετάρτη


Την πρώτη φορά που είδα την ιστορία του Ιησού στον κινηματογράφο ήταν στην πρώτη δημοτικού και μόλις τελείωσε η σχολική προβολή της ταινίας και πήγα σπίτι είχα πυρετό χωρίς κανένα λόγο παρά μόνο από ότι θυμάμαι από τη στενοχώρια μου. Και από τότε μια σκηνή μου εντυπώθηκε στο μυαλό και ακόμη και τώρα όταν σκέφτομαι τον Χριστό δεν τον σκέφτομαι να διδάσκει η να κάνει θαύματα η να είναι πάνω στο σταυρό, αλλά τον σκέφτομαι στον κήπο της Γεσθημανής να πίνει το τελευταίο ποτήρι της εγκατάλειψης, που ο πόνος του αναπόφευκτου πεπρωμένου και της ανώτερης αναγέννησης ξεσκίζουν την ψυχή του, τότε που μέσα σε μια τελευταία συγκινητική ανθρώπινη ανάγκη παρηγοριάς ψάχνει τους μαθητές του, ζητά λίγη θαλπωρή και λίγη πρόσχαρη αυταπάτη μέσα στην μοναξιά του, τότε που οι μαθητές του κοιμούνται. Είναι ξαπλωμένοι και κοιμούνται. Ολοι αυτοί στους οποίους ο Ιησούς μετέδωσε τις σκέψεις του, ξύπνησε ένα συναίσθημα σαν συγγενή ταλάντωση, μίλησε την ίδια γλώσσα, περιπλανήθηκε μαζί τους και τώρα τη στιγμή του ανυπόφορου μαρτυρίου στρέφεται προς αυτούς τους μοναδικούς συντρόφους, τους μοναδικούς συμπαραστάτες, που είναι τόσο προσιτός τόσο ανθρώπινος, τόσο πάσχων που θα μπορούσε να τους πλησιάσει τώρα περισσότερο από ποτέ άλλοτε, που θα μπορούσε να βρει κάτι σαν παρηγοριά κάτι σαν στήριγμα, στην παραμικρή χειρονομία τους και στον πιο ασήμαντο λόγο τους, μα αυτοί όχι δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή κοιμούνται και ροχαλίζουν. Αυτή η ανατριχιαστική στιγμή μου έχει εντυπωθεί στο νου από τότε που ήμουν παιδί.

Τα θεία πάθη είναι ένας συμβολισμός και εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της ύπαρξης του καθενός μας, η νίκη του φωτός ενάντια στο σκοτάδι, η νίκη της αγάπης απέναντι στο μίσος, η νίκη του αγαθού απέναντι στο κακό. Το μέλλον είναι αβέβαιο όμως αυτή η μαγική δύναμη της πίστης και της αφοσίωση σε ένα σύστημα ανώτερων αξιών μας οδηγεί στο να περάσουμε από την πύλη του χάους και χρησιμοποιώντας την κόλλα του σύμπαντος, που είναι η αγάπη να συνεχίσουμε το εγχείρημα της δημιουργίας.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


Σχολιάστε

Απρίλης


Ισως γιατί ο Απρίλης είναι γεμάτος φως, ίσως γιατί η γη γίνεται πράσινη, ίσως γιατί φέρνει μαζί του την Ανάσταση…… Είναι γι αυτό άραγε που το πνεύμα μας ανυψώνεται; Το σκοτάδι λιγοστεύει και αυξάνεται το φως. Το κάθε λουλούδι, το κάθε δέντρο και ο κάθε μικρός βλαστός μαρτυρά τη δύναμη της αλήθειας και της αυθεντικότητας.
Καλό μήνα σε όλους με αγάπη, χαρά και ενθουσιασμό αυτό το μήνα ας έρθουμε όσο μπορούμε πιό κοντά στον αληθινό μας εαυτό ανοίγοντας τα μάτια στη δική μας ομορφιά.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία