Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι


Σχολιάστε

Σε χρειάζομαι


Φοβόμαστε σαν την πανούκλα τη φράση » σε χρειάζομαι » γιατί θεωρούμε δύναμη το να μην έχουμε ανάγκη κανέναν και να τα καταφέρνουμε όλα μόνοι μας…
Ο κάθε άνθρωπος γεννιέται ολοκληρωτικά εξαρτώμενος από το περιβάλλον του και μετά κάνει η προσπαθεί να κάνει το βήμα από την ολοκληρωτική εξάρτηση στην ανεξαρτησία. Αλλά η εξέλιξη δεν σταματάει εδώ. Υπάρχει ένα ακόμη βήμα…
ένα βήμα θάρρους και αληθινής δύναμης …
Η αλληλεξάρτηση …
Αλληλεξάρτηση σημαίνει ότι δεν φοβάμαι να παραδεχτώ τις ανάγκες μου…
Δεν φοβάμαι να παραδεχτώ ότι σε χρειάζομαι …
Δεν φοβάμαι να νιώσω ότι μαζί μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα από αυτά που θα έκανα μόνος μου
Σημαίνει θα ήθελα να μοιραστώ …
Σημαίνει ότι είμαι πρόθυμος να μάθω μέσα από σένα …
Σημαίνει ότι πιστεύω στην αγάπη, στις δυνατότητες και στην καλοσύνη που υπάρχει στον κόσμο …
Αλληλεξάρτηση σημαίνει ότι δεν θέλω να σε σώσω γιατί ξέρω τη δύναμη σου και πιστεύω σε σένα ούτε θέλω να με σώσεις αλλά αν καμιά φορά κουραστείς μπορώ να γίνω το στήριγμα σου κι όταν εγώ κουραστώ είμαι πρόθυμος να επιτρέψω στον εαυτό μου να στηριχτεί σε σένα χωρίς to φόβο ότι θα μοιάζω αδύναμος και χωρίς ενοχή ότι δεν τα έχω καταφέρει …
Οι νέοι μαραζώνουν όταν φοβούνται να χρειάζονται τους άλλους …
και οι ηλικιωμένοι γερνούν όταν νοιώθουν ότι κανένας πια δεν τους χρειάζεται 

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία

Advertisements


Σχολιάστε

Μια κάθετη γραμμή επίγνωσης …


Υπάρχει μια παλιά ιστορία που αναφέρεται σε κάποιον που έχει χάσει τα κλειδιά του. Εχει γονατίσει και ψάχνει πολύ ώρα χωρίς αποτέλεσμα. Ο γείτονας του τον βλέπει και αρχίζει κι αυτός να ψάχνει μαζί του. Αφού πέρασε πολύ ώρα χωρίς αποτέλεσμα ο γείτονας του τον ρωτάει: Είσαι σίγουρος ότι εδώ σου έπεσαν τα κλειδιά; Και εκείνος απαντάει: Οχι, αλλά ψάχνω εδώ γιατί εδώ έχει φως ….

Ισως το μεγαλύτερο πρόβλημα μας είναι ότι δεν ξέρουμε ποιο είναι το αληθινό μας πρόβλημα. Οπως και στα μαθηματικά η εκφώνηση του προβλήματος περιέχει τη λύση του έτσι και στη ζωή η αναγνώριση του αληθινού μας προβλήματος μας κάνει να έχουμε διανύσει περισσότερο από το μισό της διαδρομής για τη λύση του. Η αναγνώριση είναι εκείνη που επιτρέπει να κοιτάξουμε κατάματα το αληθινό πρόβλημα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν τις λύσεις, εκεί που υπάρχει φως δηλαδή έξω από αυτούς. Ετσι ζουν εξωτερικά επηρεασμένοι αντί να είναι εσωτερικά κινούμενοι. Αναζητούν τις λύσεις σε εξωτερικά γεγονότα και προσπαθούν να δαμάσουν πράγματα τα οποία είναι πέρα από τον έλεγχο τους. Ακόμη κι όταν το καταφέρνουν, αρχίζουν και πάλι από την αρχή σαν τον Σίσυφο που κουβαλούσε εκείνο το βράχο στην κορυφή του λόφου και ο βράχος, ως γνωστόν, μόλις έφτανε στην κορυφή κατρακυλούσε από την άλλη πλευρά και ο Σίσυφος ήταν καταδικασμένος να αρχίζει από την αρχή την αγγαρεία.

Για να λύσουμε ένα πρόβλημα χρειάζονται μερικά πολύ απλά βήματα.
1. Να είμαστε πρόθυμοι να το απελευθερώσουμε. Και θα πει κάποιος: Μα είναι δυνατόν; φυσικά και θέλω να απελευθερώσω τα προβλήματα μου !!! Η αλήθεια είναι ότι πολλοί άνθρωποι έχουν μια ερωτική σχέση με τα προβλήματα τους. Και πολλές φορές ο αγώνας για να τα λύσουν δίνει στη ζωή τους περισσότερο νόημα και από την ίδια τη λύση, που όταν έρθει δεν μπορούν να την απολαύσουν και σπεύδουν να δημιουργήσουν μια νέα πρόκληση. Οταν πήγαινα στο δημοτικό είχα μια φίλη που κάθε μέρα είχε και ένα πόνο. Τη μια μάτωνε η μύτη της, την άλλη πονούσε η κοιλιά της, το πόδι… κάθε μέρα κάτι είχε. Μια μέρα το θυμάμαι σαν να είναι τώρα μου τηλεφώνησε έντρομη και μου είπε δεν είμαι καθόλου καλά σήμερα νιώθω πολύ παράξενα. Της λέω που πονάς; και μου απαντάει: Πουθενά, σήμερα δεν πονάω πουθενά. Ποτέ δεν ξεχνάω αυτή την απάντηση, προφανώς είχε ταυτίσει την ύπαρξη με τον πόνο.

2. Να αναγνωρίσουμε ποιο είναι το αληθινό πρόβλημα.
Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν επίγνωση της αλήθειας του προβλήματος και οδηγούνται σε ψεύτικες δραστηριότητες προκειμένου να το λύσουν. Οι ψεύτικες δραστηριότητες τους κάνει να υποφέρουν περισσότερο και να απομακρύνονται από το αληθινό πρόβλημα.
Ξέρω πολλούς που δεν είναι και τόσο ευπρόσδεκτοι στους άλλους και λένε ότι: αυτό που ενοχλεί τους άλλους είναι η έντονη προσωπικότητα μου, με φοβούνται… Και πολλές φορές όλοι ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Η αλήθεια είναι τους κάνει να νιώθουν άσχημα γιατί τους θυμίζει για ποιο λόγο δεν αξίζει να αγαπούν τον εαυτό τους. Δεν είναι λοιπόν η έντονη προσωπικότητα του το πρόβλημα, αλλά το ότι ότι ο ίδιος δεν νιώθει καλά με τον εαυτό του και το να κάνει τους άλλους να νιώθουν το ίδιο, του δίνει μια αίσθηση υπεροχής και καλύπτει με αυτό τον τρόπο το δικό του έλλειμμα αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης.

3. Να αναλάβουμε την ευθύνη. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό βήμα γιατί αναλαμβάνοντας την ευθύνη αμέσως παίρνουμε πίσω τη δύναμη μας και από εκεί που αισθανόμασταν θύματα νιώθουμε κύριοι της ζωής μας. Ταυτόχρονα όμως συμβαίνει και κάτι μαγικό, νοιώθουμε ότι αυτή η πρόκληση έχει κρυμμένες ευκαιρίες και τότε είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε αυτό που μανιωδώς αποφεύγαμε. Και έτσι συνειδητοποιούμε ότι το κάθε τι που θεωρούσαμε αρνητικό είναι το μισό ενός θετικού που απλά περίμενε από μας μια κάθετη γραμμή επίγνωσης για να μεταμορφωθεί σε θετικό.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


Σχολιάστε

Ευκαιρίες


Τι είναι μια χαμένη ευκαιρία; Μια λέξη που δεν προφέρθηκε ποτέ, ένα χέρι που δεν απλώθηκε, μια χειρονομία που πήγε να γίνει αλλά τελικά δεν ολοκληρώθηκε, τόσες στιγμές που από φόβο ή δειλία δεν μεταστρέφουμε τη μοίρα μας. Πάρα πολύ νωρίς, πάρα πολύ αργά υπάρχουν ζωές που  μένουν εξ ολοκλήρου στο ανεκπλήρωτο ή βασίζονται στο φόνο των δυνατοτήτων, μη αφήνοντας τις να αναπτυχθούν.  Η πίστη και η θέληση για μιά καλύτερη ζωή μας επιτρέπει  να γκρεμίσουμε τα τείχη που μας φυλακίζουν και να δημιουργήσουμε μέσα στο υφάδι του χρόνου ένα καλοδεχούμενο  σκίσιμο  σαλπάροντας  σε ένα  καινούριο  υπέροχο πεπρωμένο.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.