Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι


Σχολιάστε

28 η Οκτωβρίου


 

10301355_934205003275853_4786501584195445662_n

 

Σαν σήμερα πριν από πολλά χρόνια οι Έλληνες για να μην γίνουν σκλάβοι για να μη δεχτούν διαταγές με σκυμμένο κεφάλι είπαν Όχι και βγήκαν στα βουνά για να πολεμήσουν …

Αγαπώ την ειρήνη και διατηρώ πάντα στο νου μου μια εικόνα ιδανικού που ο κόσμος ζει αδελφωμένα. Όμως σέβομαι τις στιγμές εκείνες της ιστορίας που οι άνθρωποι επαναστατούσαν και μάχονταν για να υπερασπίσουν τις ιδέες τους και την ελευθερία τους.

Οι λέξεις πατρίδα, πατριώτης και πατριωτισμός εκπορνεύτηκαν διασύρθηκαν ντροπιάστηκαν, μολύνθηκαν, κακοποιήθηκαν, νοθεύτηκαν, δηλητηριάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για να μετατρέψουν τους ασήμαντους πολιτικούς λόγους σε έπη.

Τις πατριωτικές γιορτές καλό είναι να τις τιμάμε, να τιμάμε όλους αυτούς που επαναστάτησαν, που ξεβολεύτηκαν που ξεπέρασαν τους φόβους τους, που αψήφησαν τη ζωή τους και αγωνίστηκαν για το δίκαιο και την ελευθερία. Καλό είναι να τιμάμε αυτούς που έχασαν τη ζωή τους τότε. Αυτούς που σήκωσαν κεφάλι και είπαν όχι.
Καλό είναι να έχουμε μνήμη γιατί χωρίς μνήμη δεν υπάρχουν αναφορές δηλαδή εμπειρίες του παρελθόντος που να μας κάνουν να πιστεύουμε στη δύναμη της δικαιοσύνης και του καλού. Χωρίς μνήμη, ένας λαός χάνει τον εαυτό του τριγυρνάει άδειος και κενός, χωρίς μνήμη χάνει τον προορισμό του, χωρίς μνήμη σωπαίνει και σωπαίνοντας κάνει τους άλλους να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει κάτι που να αποστρέφεται αλλά ούτε και κάτι που να επιθυμεί. Η σιωπή εκφράζει την απελπισία και η απελπισία είναι η αδυναμία ενός ανθρώπου και ενός λαού να κουβαλήσει τα οράματα του και να πραγματοποιήσει τα όνειρα του.
Η εξαφάνιση των ανθρώπων που σηκώνονται όρθιοι γι αυτά που πιστεύουν θα σημάνει τη στείρωση της ιστορίας, θα σημάνει το τέλος του ελεύθερου και σκεπτόμενου ανθρώπου , το τέλος του ελεύθερα σκεπτόμενου ανθρώπου …
Καλημέρα και χρόνια πολλά από την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Αγάπη φως και ειρήνη στο σώμα, στο νου και στην καρδιά του πλανήτη …

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Αυτό που συμβαίνει είναι αναγκαίο να αλλάξει. Εμείς θα το αλλάξουμε, μπορούμε να το αλλάξουμε.


Από 25 Μαίου εως και σήμερα το Σύνταγμα και οι άλλες πλατείες των ελληνικών πόλεων φιλοξενούν αγανακτισμένους πολίτες. Τα πράγματα στη χώρα μας είναι πάρα πολύ δύσκολα, και διανύουμε μια εποχή σκοταδιού. Ο χώρος της πολιτικής έγινε ένας χώρος θλιβερός που δεν έχει πια τη διαπερατότητα και το άνοιγμα που χαρακτηρίζει τους χώρους δημιουργίας. Επαψε να είναι ένας κόσμος ανταλλαγής ιδεών και μετατράπηκε σε χώρο εγκλεισμού που η αισχρότητα του έγκειται στο ότι μιά χούφτα άνθρωποι αυθερετούν σε βάρος μιας ολόκληρης χώρας. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει οι πλούσιοι δεν έχουν πια ανάγκη τους φτωχούς για να πλουτίζουν και έτσι τη σχέση υποτέλειας, όπου ο μόχθος του εργάτη ήταν προϋπόθεση για τον πλούτο του αφεντικού τη διαδέχτηκε μια ακόμη δυστυχία του να μην είναι πια εκμεταλεύσιμος. Η χώρα πουλιέται σαν οικόπεδο και η αξιοπρέπεια μας καταπατάται. Η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα νέο σύμπαν με 3 βασικούς πλανήτες, της χυδαιότητας της φαυλότητας και την αρπακτικότητας.
Αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας είναι αναγκαίο να αλλάξει. Εμείς θα το αλλάξουμε, μπορούμε να το αλλάξουμε.
Ο καθένας από μας κρατάει στα χέρια του το σπόρο της αλλαγής, αρκεί να το καταλάβει. Ας σταματήσουμε πιά αυτήν την κοινότυπη, απεχθή και αποχαυνωτική φράση, εγώ θα αλλάξω τον κόσμο; Αν ο καθένας από μας αλλάξει μέσα του και σηκωθεί όρθιος γι αυτά που πιστεύει τότε σιγά σιγά ο κόσμος θα πάρει μια άλλη μορφή. Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος, το κάθε τι δημιουργεί, παρ όλο που τα αποτελέσματα μπορεί να μην φαίνονται από την επόμενη μέρα. Ολη αυτή η εξέγερση θα δημιουργήσει το έπος των απλών ανωνύμων που θα σπάσει το ταμπού της γελοιότητας που θέλει το λαό αγέλη, έναν δεσμώτη που λατρεύει τις αλυσίδες του και φοβάται το Φως. Θα γεννήσει νέες αξίες, θα θεραπεύσει την αλλαζονία, την κοινωνική ανισότητα, το διαχωρισμό και θα μας ανεβάσει σε μια άλλη συνειδητότητα.
Αφιερώνω το παρακάτω ποίημα μιας ανώνυμης Ινδιάνας σε όλους εκείνους που μοιραζόμαστε το κοινό όνειρο ένός καλύτερου κόσμου, σε όλους εκείνους που στέκονται στο κέντρο της φωτιάς του ονείρου τους και δεν κάνουν πίσω.

Δε με ενδιαφέρει τι δουλειά κάνεις. Θέλω να ξέρω τι σε κάνει να πονάς κι αν τολμάς να ονειρευτείς το να καταφέρεις να κάνεις αυτό που η καρδιά σου λαχταρά.

Δε με ενδιαφέρει πόσο χρόνων είσαι. Θέλω να ξέρω αν ρισκάρεις να φανείς κουτός για χάρη της αγάπης και των ονείρων σου.

Δε με ενδιαφέρει ποιοί πλανήτες είναι γύρω από το φεγγάρι σου. Θέλω να ξέρω αν έχεις αγγίξει το βάθος της δικής σου λύπης, αν είσαι ανοιχτός στις προδοσίες η αν έχεις ζαρώσει από το φόβο.

Θέλω να ξέρω αν μπορείς να μείνεις με τον πόνο το δικό σου και το δικό μου, χωρίς να τρέξεις να κρυφτείς.

Θέλω να ξέρω αν μπορείς να μείνεις με τη χαρά τη δικιά μου η τη δικιά σου. Αν μπορείς να χορέψεις στην αγριάδα και να αφήσεις τη έκσταση να σε γεμίσει χωρίς να ανησυχείς και να πρέπει να προσέχεις να είσαι ρεαλιστής και να θυμάσαι τα όρια σου.

Δε με ενδιαφέρει αν η ιστορία που λες είναι αληθινή. Θέλω να ξέρω αν τολμάς να απογοητεύσεις κάποιον με το να είσαι ο εαυτό σου. Αν αντέχεις την κατηγορία αρκεί να μην προδώσεις τη δική σου ψυχή.

Θέλω να ξέρω αν μπορείς να είσαι χωρίς πίστη αλλά παρόλα αυτά άξιος εμπιστοσύνης.

Θέλω να ξέρω αν μπορείς να δεις την ομορφιά ακόμη και όταν δεν είναι όμορφη η μέρα.

Δε με ενδιαφέρει να μάθω πόσα λεφτά έχεις. Θέλω να ξέρω αν μπορείς να σηκωθείς μετά από ένα βράδυ θλίψης και απόγνωσης και να κάνεις ότι χρειάζεται να γίνει για τα παιδιά.

Δε με ενδιαφέρει που και τι έχεις σπουδάσει. Θέλω να ξέρω αν κάτι σε στηρίζει μέσα σου όταν όλα έξω καταρρέουν. Θέλω να ξέρω αν μπορείς όταν είσαι μόνος με τον εαυτό σου να απολαμβάνεις αυτές τις μοναχικές στιγμές.

Δε με ενδιαφέρει ποιός είσαι και πως έφτασες ως εδώ. Θέλω να ξέρω αν μπορείς να σταθείς στην άκρη της θάλασσας και και να φωνάξεις στο ασήμι της πανσελήνου και στο χρυσάφι το ήλιου: Ναι είμαι άνθρωπος σημαντικός και η ζωή μου ανήκει !!!!!!!!
Ελάτε σήμερα όλοι στο Σύνταγμα, η παρουσία σας εκεί θα είναι σημαντική και καθοριστική.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


2 Σχόλια

11 Μαϊου


Σήμερα είναι απεργία και θα γίνει η μεγάλη συγκέντρτωση στο κέντρο της Αθήνας. Η κατάσταση στη χώρα μας είναι αρκετά πιεστική και μπορεί να εντείνει τη θέληση μας όχι για ταραχές και φασαρίες όχι για μια ακόμη φυγή από το μυστικό νόημα της ζωής αλλά για να μας οδηγήσει σε μια ενηλικίωση, στην πίστη για τον εαυτό μας στην ειλικρίνεια και στη δημιουργία μιας καλύτερης για τον τόπο ζωής. Πιστεύω ότι σαν λαός έχουμε επιστρέψει στην παιδική ηλικία γι αυτό και οι επιλογές μας είναι παιδαριώδεις. Μακάρι η παιδική ηλικία να μετατραπεί μια μέρα σε ωριμότητα, και η ευπιστία να μπορέσει να μεταστραφεί σε εμπιστοσύνη. Μακάρι μια μέρα να σταθούμε με δέος μπροστά σ αυτό το μυστικό κάτι, που έχουμε μέσα μας σαν λαός. Μακάρι μια μέρα η πίστη μας να πάψει να γονατίζει μπροστά σε πλαστικές σημαιούλες και κίβδηλα λόγια πολιτικών και να μπορέσουμε να σταθούμε όρθιοι πάνω σε δυνατά και σταθερά πόδια. Ο λαός μας όπως και κάθε άλλος λαός χρειάζεται ανθρώπους που να μην είναι όλο λόγια αλλά να ξέρουν με ποιό τρόπο να ενεργούν. Για να φτάσουμε όμως σ αυτό το σημείο χρειάζεται πρώτα να αλλάξουμε συνειδητότητα. Και όταν ξαναμπούμε πίσω από το παραβάν ως πολίτες που κάνουν το καθήκον τους, πολιτικά ζώα, άνθρωποι με οράματα, ουσιαστικά θα γνωρίζουμε ότι είμαστε νήματα στο δίχτυ της παγκόσμιας συνείδησης και όταν αυτά τα νήματα κινούνται μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.