Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι


Σχολιάστε

28 η Οκτωβρίου


 

10301355_934205003275853_4786501584195445662_n

 

Σαν σήμερα πριν από πολλά χρόνια οι Έλληνες για να μην γίνουν σκλάβοι για να μη δεχτούν διαταγές με σκυμμένο κεφάλι είπαν Όχι και βγήκαν στα βουνά για να πολεμήσουν …

Αγαπώ την ειρήνη και διατηρώ πάντα στο νου μου μια εικόνα ιδανικού που ο κόσμος ζει αδελφωμένα. Όμως σέβομαι τις στιγμές εκείνες της ιστορίας που οι άνθρωποι επαναστατούσαν και μάχονταν για να υπερασπίσουν τις ιδέες τους και την ελευθερία τους.

Οι λέξεις πατρίδα, πατριώτης και πατριωτισμός εκπορνεύτηκαν διασύρθηκαν ντροπιάστηκαν, μολύνθηκαν, κακοποιήθηκαν, νοθεύτηκαν, δηλητηριάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για να μετατρέψουν τους ασήμαντους πολιτικούς λόγους σε έπη.

Τις πατριωτικές γιορτές καλό είναι να τις τιμάμε, να τιμάμε όλους αυτούς που επαναστάτησαν, που ξεβολεύτηκαν που ξεπέρασαν τους φόβους τους, που αψήφησαν τη ζωή τους και αγωνίστηκαν για το δίκαιο και την ελευθερία. Καλό είναι να τιμάμε αυτούς που έχασαν τη ζωή τους τότε. Αυτούς που σήκωσαν κεφάλι και είπαν όχι.
Καλό είναι να έχουμε μνήμη γιατί χωρίς μνήμη δεν υπάρχουν αναφορές δηλαδή εμπειρίες του παρελθόντος που να μας κάνουν να πιστεύουμε στη δύναμη της δικαιοσύνης και του καλού. Χωρίς μνήμη, ένας λαός χάνει τον εαυτό του τριγυρνάει άδειος και κενός, χωρίς μνήμη χάνει τον προορισμό του, χωρίς μνήμη σωπαίνει και σωπαίνοντας κάνει τους άλλους να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει κάτι που να αποστρέφεται αλλά ούτε και κάτι που να επιθυμεί. Η σιωπή εκφράζει την απελπισία και η απελπισία είναι η αδυναμία ενός ανθρώπου και ενός λαού να κουβαλήσει τα οράματα του και να πραγματοποιήσει τα όνειρα του.
Η εξαφάνιση των ανθρώπων που σηκώνονται όρθιοι γι αυτά που πιστεύουν θα σημάνει τη στείρωση της ιστορίας, θα σημάνει το τέλος του ελεύθερου και σκεπτόμενου ανθρώπου , το τέλος του ελεύθερα σκεπτόμενου ανθρώπου …
Καλημέρα και χρόνια πολλά από την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Αγάπη φως και ειρήνη στο σώμα, στο νου και στην καρδιά του πλανήτη …

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία

Advertisements


Σχολιάστε

Πάρε το πόδι σου από το φρένο


Αν μπορείς να πιστέψεις σε κάτι τότε μπορείς και να το πραγματοποιήσεις. Η σκέψη είναι εκείνη που δημιουργεί τα πάντα. Οτι υπάρχει γύρω μας δημιουργήθηκε πρώτα σε νοητικό επίπεδο και έτσι πέρασε από τον αόρατο κόσμο της σκέψης στον ορατό υλικό κόσμο.
Μία από τις βασικές αρχές της δημιουργικότητας λέει πως για να πετύχεις οτιδήποτε θα πρέπει αυτό που συνειδητά θέλεις και αυτό που υποσυνείδητα πιστεύεις σε σχέση με αυτό, να είναι σε αρμονία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι όμως χρησιμοποιούν τη φαντασία τους για να σκοτώνουν τα όνειρα τους. Από τη μια εκφράζουν την επιθυμία τους και από την άλλη η φωνή μέσα τους την ακυρώνει εκφράζοντας πολλές αντιρρήσεις. Οι επιθυμίες μας μοιάζουν κατά κάποιο τρόπο με το γκάζι του αυτοκινήτου που κάνουν το όχημα να κινείται. Οι αντιρρήσεις του υποσυνείδητου νου είναι το φρένο. Οταν πατάμε γκάζι και φρένο μαζί το όχημα ακινητοποιείται.
Για να προχωρήσουμε αληθινά είναι αναγκαίο να πάρουμε το πόδι μας από το φρένο και να πιστέψουμε, να πιστέψουμε στον εαυτό μας, να πιστέψουμε στις δυνατότητες μας χρησιμοποιώντας όλα τα δώρα που μας έχουν δοθεί.

Και τότε σε κάθε μίλι της διαδρομής η πίστη θα αυξάνεται, η δύναμη θα κορυφώνεται και οι απεριόριστες δυνατότητες θα εμφανίζονται
Τα πάντα είναι δυνατά γι αυτόν που πιστεύει και με θάρρος και αποφασιστικότητα παίρνει το δρόμο για το προσκύνημα του σκοπού και των ονείρων του χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες…απλά επειδή πιστεύει ότι του Α Ξ Ι Ζ Ε Ι …

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Μην Αγγίζετε


Γιατί πηγαίνουμε σχολείο; Καταρχάς για να γίνουμε φρόνιμα και τακτικά παιδιά έλεγε ο Καντ
Χθες άνοιξαν τα σχολεία και θεωρούσα τον εαυτό μου τυχερό που έχω ανάμνηση από την πρώτη μέρα σ αυτό, σε σχέση με τα σημερινά παιδάκια που δικαίως θα αναρωτηθούν ποια πρώτη μέρα; Στον παιδικό σταθμό στο προνήπιο, στο νηπιαγωγείο στο δημοτικό; Η καλή ( και καλά) χρήση των ωρών και των ημερών αυτός ο εγκλιματισμός στην κανονικότητα αρχίζει πια από την βρεφική ηλικία.
Βλέπω μικρούλικα ξανθά, μελαχρινά καστανά (και σπανίως κοκκινομάλλικα) παιδάκια με αυτή τη ματιά της κούρασης και της βαριεστημάρας να σούρνονται στην κυριολεξία από τους γονείς σε ένα σωρό δραστηριότητας που σπάνια τα κάνουν χαρούμενα αλλά και που οι γονείς νιώθουν εγκλωβισμένοι και δυσανασχετούν για το πρόγραμμα που οι ίδιοι δημιούργησαν για τα παιδιά τους.
Πιστεύω ότι όλο αυτό είναι μια κόλαση για τα παιδιά και μέσα από αυτήν την υπεραπασχόληση μαθαίνουν πως να αποφεύγουν τη ζωή αντί να μάθουν πως να τη ζουν…
Το παρόν τους μοιάζει με μια βιτρίνα ενός πανάκριβου υαλοπωλείου με την ένδειξη: Μην αγγίζετε.
Η μαγεία του να φαντασιώνεσαι το μέλλον, να χαϊδεύεις την εικόνα του χωρίς όμως να υπάρχει χρόνος για να ζήσεις το παρόν. Από νωρίς φυλακίζονται οι μέρες και οι εβδομάδες σε έναν άκαμπτο κορσέ ενός προγράμματος για να κερδίσει κάποιος μια θέση στο μέλλον. Και όταν έρθει το μέλλον; κανείς δεν μπορεί να το απολαύσει γιατί έχει εκπαιδευτεί στην αρκουδαναρρίχηση και το θυσιάζει για να χαϊδέψει ένα άλλο μέλλον… απλά γιατί δεν ξέρει να ζει και να απολαμβάνει τη στιγμή.
Από νωρίς μέσα στις καρδιές των παιδιών φωλιάζει πάντα η ελπίδα μιας ανατροπής του ασφυκτικού προγράμματος που είναι τα κάγκελα της φυλακής αλλά και η υπόσχεση της δραπέτευσης …..


2 Σχόλια

Η στάμπα στο μπλουζάκι


Χωρίς να το καταλαβαίνουμε στέλνουμε με το σώμα μας και με τη συμπεριφορά μας γενικότερα κάποια μηνύματα στους άλλους. Ετσι είναι σαν να φοράμε ένα μπλουζάκι που πάνω του υπάρχει μια στάμπα με κάποιο μήνυμα.

Οι άνθρωποι που περπατάνε μαζεμένοι μιλάνε σιγά και παραπονιάρικα και φαίνονται ανήσυχοι είναι σαν να φοράνε στο μπλουζάκι με μια στάμπα που λέει: Σε παρακαλώ μη με κλωτσάς είμαι θύμα. Ετσι δίνουν στους άλλους ένα αόριστο μήνυμα. Και τότε οι άλλοι η τους υποτιμούν η θέλουν να τους σώσουν.

Οι άνθρωποι που έχουν ένα έκπληκτο και συγχυσμένο είναι σαν να φορούν τη στάμπα: Ε τι μπορεί να περιμένει κανείς από ένα βλάκα σαν και μένα; Κάνουν το βλάκα και μετά απορούν γιατί εκνευρίζουν τους άλλους.

Εκείνος που κάθεται αναπαυτικά στην καρέκλα του κοιτώντας με υπεροψία είναι σαν να φοράει τη στάμπα: Πες μου όλα σου τα βάσανα μπορώ να σε σώσω. Κάτω από αυτή τη φαινομενικά γεμάτη αυτοπεποίθηση συμπεριφορά κρύβεται μια αίσθηση ανεπάρκειας που το άτομο νιώθει για τον εαυτό του και το να γίνει σωτήρας για κάποιον αυτο του δημιουργεί μια παροδική αίσθηση αξίας.

Αυτοί που όταν μιλάμε κουνάνε το δάκτυλο φοράνε τη στάμπα: Κάνε αυτό που σου λέω αλλιώς …..Πίσω από αυτή την αυταρχική συμπεριφορά κρύβεται ένας στερημένος από αγάπη και επιβεβαίωση άνθρωπος που είναι πολύ πιθανό να μεγάλσε από απαιτητικούς και αυταρχικούς γονείς.

Μια γυναίκα που προκαλεί μονίμως με το ντύσιμο της και με το σώμα της είναι σαν να φοράει μια στάμπα: Είμαι διαθέσιμη. Σε ένα επιφανειακό επίπεδο φαίνεται να υπόσχεται πολλά αλλά στο βάθος υπάρχει μια ανάγκη να βασανίσει τους άντρες επειδή δεν τους εκτιμά και δεν τους εμπιστεύεται.

Το κάθε μήνυμα έχει τον κατάλληλο αποδέκτη. Ετσι λοιπόν για το κάθε θύμα υπάρχει ένας σωτήρας και για τον κάθε βασανιστή ένα θύμα. Το κάθε παιχνίδι που παίζεται χρειάζεται πάντα δύο κανείς δεν μπορεί να παίξει ένα παιχνίδι μόνος του. Ολα τα παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι είναι κατάλοιπα των παιδικών τους χρόνων στην προσπάθεια τους να πάρουν το χάδι και την αγάπη. Οι άνθρωποι παίζουν ρόλους και παιχνίδια γιατί κάτι θέλουν να κερδίσουν. Στην πραγματικότητα όμως αυτός που περνάει τη ζωή παίζοντας ρόλους και παιχνίδια δεν ανήκει στους κερδισμένους.

Ο τρόπος για να σταματήσει κάποιος να παίζει ρόλους και παιχνίδια είναι να σταματήσει να υποτιμάει τους άλλους αλλά και τον εαυτό του. Ωστόσο όταν κάποιος σταματάει να το κάνει αυτό, είναι φυσικό να νιώθει μια απόγνωση του τύπου και τώρα τι κάνουμε; Για να γεμίσει το κενό χρειάζεται να δώσει στον εαυτό του με υγιείς τρόπους πια, αυτά που ακριβώς χρειάζεται, δηλαδή αγάπη αναγνώριση, αποδοχή και να ασχοληθεί με το να γεμίσει το χρόνο του δημιουργικά.

Πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου για να μπορείς να είσαι αυθεντικός. Να σταματήσεις να τροφοδοτείς την ψευδή εικόνα που θες να έχουν οι άλλοι για σενα. Διατύπωνε ακριβώς τις επιθυμίες σου και μη λες ότι νάναι. Αν εσύ δεν ξέρεις ποιός είσαι και τι θέλεις τότε οι άλλοι θα σου δίνουν ότι τύχει….. Μην είσαι βολικός προσπάθησε να είσαι αληθινός. Είναι ο μόνος τρόπος για να έχεις σχέσεις αγάπης, εκτίμησης και σεβασμού.
Γιατί οι άνθρωποι γύρω μας, μας κοιτάζουν με το ίδιο τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και μας δίνουν αυτό που εμείς δίνουμε στον εαυτό μας, επειδή πιστεύουμε ότι αυτό μας αξίζει.
Αν νοίωθεις αμήχανος για το ποιός είσαι τότε και οι άλλοι θα είναι μπερδεμένοι σε σχέση με τον τρόπο που θα σου συμπεριφέρονται. Μην περιμένεις να σε σεβαστούν, να σε εκτιμήσουν, να σε αγαπήσουν οι άλλοι αν δεν το κάνεις εσύ πρώτα για τον εαυτό σου. Οι άνθρωποι γύρω μας απλά αντανακλούν τη εικόνα που έχουμε τον εαυτό μας.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Σεπτέμβρης


Από τα αρχαία χρόνια αυτός ο μήνας ήταν το ξεκίνημα της καινούριας χρονιάς.
Σεπτέμβρης μήνας περισυλλογής που μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε μια καινούρια αρχή και να σκεφτούμε όλα αυτά που έχουν αληθινή αξία.
Αυτό το μήνα άνοιξε τον εαυτό σου στις θετικές αλλαγές, σπείρε τους δικούς σου προσωπικούς σπόρους και άφησε την εύγλωτη ευφυία της αγάπης να σε ξελογιάσει και να σε οδηγήσει στην πραγματοποίηση όλων των ωραίων σχεδίων σου.
Σ αυτή τη δύσκολη εποχή που διανύουμε η πίστη είναι αυτή που μπορεί να κρατήσει τα βήματα μας σταθερά. Είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε να έχουμε πίστη στην πίστη, αγάπη στην αγάπη, πάθος στον ενθουσιασμό, τη χαρά, την προσφορά και την κατανόηση.
Αγαπημένοι μου φίλοι σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου σ αυτό το νέο ξεκίνημα αυτό το νέο μήνα να είστε ακλόνητοι σαν ένα βουνό και ευέλικτοι σαν τον άνεμο, να διακρίνεται πάντα τις απεριόριστες δυνατότητες σας, να ακούτε τη μουσική του πνεύματος σας, κάθε κύταρρο σας να λάμπει από υγεία και χαρά, να είστε λουσμένοι από το φως της αγάπης και όλα όσα ονειρεύεστε να γίνουν πραγματικότητα.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


2 Σχόλια

Ανθισε εκεί που φυτρώνεις


Το μέλλον σου περιμένει να το δημιουργήσεις τώρα. Είτε το ξέρεις είτε δεν το ξέρεις αυτή τη στιγμή προετοιμάζεις το επόμενο βήμα σου. Ισως να σκέφτεσαι ότι οι συνθήκες στις οποίες ζεις δεν σου επιτρέπουν να βγάλεις τον καλύτερο εαυτό σου. Ισως σκέφτεσαι μέσα σου, αν είχα μια άλλη δουλειά ή αν ήμουν σε μιά άλλη σχέση ή αν είχα γεννηθεί από μια άλλη οικογένεια που θα με καταλάβαινε περισσότερο τότε θα μπορούσα να κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα. Και έτσι μπορεί να μένεις στάσιμος και ακινητοποιημένος μη ξέροντας τι να κάνεις. Πως θα σου φαινόταν να αρχίσεις να ανθίζεις εκεί που έχεις φυτρώσει; Να δώσεις τον καλύτερο εαυτό σου εκεί ακριβώς που βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή; Μήπως αυτό σε πάει πιό εύκολα και πιό γρήγορα σ αυτά που ονειρεύεσαι;

Κάποτε εργάστηκα σε ένα κέντρο φορολογιστικών εφαρμογών για λόγους βιοποριστικούς. Την πρώτη μέρα που βρέθηκα εκεί διαπίστωσα ότι η γλώσσα που χρησιμοποιούσαν ήταν άγνωστη και το αντικείμενο αντιπαθητικό. Σκέφτηκα λοιπόν και είπα στον εαυτό μου: έχεις 3 επιλογές. Να σταματήσεις αυτή τη δουλειά και να χάσεις και το εισόδημα που σου εξασφαλίζει, να έρχεσαι εδώ και να μουρμουράς ελεεινολογώντας τον εαυτό σου για την κακή σου τύχη, η να έρχεσαι εδώ γεμάτη ευγνωμοσύνη και να δώσεις τον καλύτερο εαυτό σου, κάνοντας τον να αξίζει κάθε μέρα όλο και περισσότερο σ αυτή τη δουλειά. Διάλεξα την τρίτη επιλογή και άρχισα από την πρώτη κιόλας μέρα να κάθομαι δίπλα στην γραμματέα του αφεντικού και όταν εκείνη σήκωνε το τηλέφωνο έγραφα ότι άκουγα να λέει. Μετά της έλεγα Ειρήνη τι σε ρώτησαν; Και πρόσθετα την απάντηση. Το απόγευμα στο σπίτι μου αποστήθιζα τις σημειώσεις. Σε ένα μήνα ήξερα τις περισσότερες απαντήσεις. Μέσα σε πολύ λίγο καιρό είχα μια μια πολύ καλή θέση και επιπροσθέτως τα απογεύματα στο σπίτι μου έβγαζα πάρα πολλά χρήματα από συνδρομές που πουλούσα σε λογιστές σε όλη την Έλλάδα έξτρα από την κανονική μου δουλειά. Στρώθηκα στη δουλειά χωρίς να με νοιάζει αν θα πάρω επιβράβευση ή αναγνώριση νοιώθοντας ότι είμαι περισσότερο από ποτέ πιό κοντά στό όνειρο μου. Ηξερα μέσα μου ότι αυτό ήταν μέρος της προετοιμασίας γι αυτό που ονειρευόμουν πάντα να κάνω και πραγματικά ήμουν τόσο κοντά ενώ οι αλλοι νομιζαν οτι είμαι τόσο μακριά !!! Το μεγαλύτερο κέρδος που είχα όμως ήταν ότι άνθισα εκεί που είχα φυτρώσει. Μπήκα στη διαδικασία αντί να κάνω μόνο αυτά που αγαπούσα να μάθω να αγαπώ αυτά που κάνω. Επιπλέον κινήθηκα σε μια περιοχή άγνωστη σε μένα, τα κατάφερα, αυξάνοντας έτσι το λογαριασμό της αυτοπεποίθησης μου. Το κυριότερο όμως ήταν αυτό που έγινα καθώς ξεπερνούσα ένα ένα τα εμπόδια προκειμένου να τα καταφέρω. Αυτή η δουλειά δεν κράτησε πολύ ίσως γιατί δεν χρειάστηκε να κρατήσει πολύ γιατί πέρασα το μάθημα με επιτυχία.

Το ιδανικό για όλους μας είναι να κάνουμε αυτό που αγαπάμε αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε αυτό που κάνουμε, να ζούμε εσωτερικά κινούμενοι αντί να είμαστε εξωτερικά επηρεασμένοι και τότε όλες οι ανταμοιβές είναι δικές μας.

Αν είσαι άνεργος, αντί να πέφτεις στην αυτολύπη στο θυμό και στην κατάθλιψη δώσε εφόδια στον εαυτό σου, κάνε τον εαυτό σου κάθε μέρα μέρα να αξίζει περισσότερο. Μάθε κάτι καινούριο, μπες στη δράση και σιγά σιγά θα έρθεις σε επαφή με τους κρυμμένους θησαυρούς σου και τις απεριόριστες δυνατότητες σου. Αυτό θα σου δώσει μια δύναμη και μια ορμή,θα δυναμώσει τη θέληση σου και σίγουρα θα σε οδηγήσει εκεί που θες να πας.

Αν μέχρι τώρα έχεις αποτύχει σε πολλά εγχειρήματα είναι αναγκαίο να ξεκαθαρίσεις πρώτα μέσα στο μυαλό σου ότι είναι διαφορετικό το είχες μερικές αποτυχίες από το είσαι αποτυχημένος. Μην τα παρατάς. Σήκωσε τον εαυτό σου και συνέχισε να προχωράς. Μην περιμένεις να πάρεις την άδεια από κανένα μόνο εσύ είσαι υπεύθυνος για τη δική σου ευτυχία και επιτυχία. Σήμερα κάνε τη αρχή, άνθισε εκεί που φυτρώνεις. Μην αφήνεις πια κανένα περιορισμό, κανένα όριο, κανένα φόβο να ορίζει το πεπρωμένο σου από δω και πέρα. Διεκδίκησε τα όνειρα και τη ζωή που σου αξίζει. Δεν είσαι μικρός ούτε περιορισμένος. Είσαι απέραντος και μπορείς να καταφέρεις τα πάντα. Πίστεψε ! Πίστεψε στον εαυτό σου, στα ταλέντα σου στο μεγαλείο σου, στο σκοπό σου και κάνε σήμερα το βήμα που θα κάνει τη διαφορά στη ζωή σου. Ανθισε εκεί που φυτρώνεις. Σε κάθε σου βήμα θα παίρνεις όλη τη δύναμη που χρειάζεσαι, όλη την αγάπη, όλη την καθοδήγηση, όλες τις ευλογίες, όλες τις ανταμοιβές.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


Σχολιάστε

Τρίζουν από καθαριότητα


Ενα παλιό αλλά αγαπημένο άρθρο για τους καινούριους φίλους.

Σας γράφω στα κλεφτά σε ενα διάλειμμα που έκανα από την καθαριότητα του σπιτιού. Κάτι άλλο που δεν σας είπα μιάς και έχω πει τόσαααα πολλά είναι ότι μου αρέσουν πολύ οι δουλειές του σπιτιού. Είναι σαν διαλογισμός και μυσταγωγία για μένα. Από τότε που ήμουν παιδί με το χαρτζιλίκι μου αγόραζα παρανόμως απορρυπαντικά, είχα όμως εξάρτηση κυρίως στην παρκετίνη, δεν θα πω την μάρκα γιατί θα θεωρηθεί διαφήμηση και είχα μετατρέψει το σπίτι μας από την πολλή γυαλάδα σε ναρκοπέδιο και χώρο υψηλού κινδύνου για άτομα άνω των 70. Είχαν πέσει οι μισοί συγγενείς μας κάτω ανάμεσα σ αυτούς η θεία η Γιαννίτσα η πρώτη ξαδέρφη της γιαγιάς η οποία από το πέσιμο κούτσαινε για καιρό και έκανε μήνες να μπει στο σπίτι μας παρά έβλεπε τη γιαγιά μου από την πόρτα. Η μητέρα μου αντίθετα από τις άλλες μαμάδες των συμμαθητριών μου έλεγε: Δεν πιστεύω να έκανες δουλειές; Ορκίσου. Εγώ έλεγα όχι όχι μόνο κάτι λίγες. Μιά φορά είδα μια γειτόνισσα να περνάει τα παρτέρια του κήπου με ασβέστη και εντυπωσιάστηκα. Της ζήτησα να μου δώσει τον κουβά όταν θα τελείωνε και εκείνη μου τον έδωσε με χαρά μαζί με μιά βούρτσα που της έλειπε το χέρι. Αφού πέρασα τα παρτέρια και τα δέντρα του κήπου με ασβέστη με την ακρίβεια ελβετού ωρολογοποιού, δουλειά υψηλού επιπέδου, άρχισα να έχω ένα ελαφρύ κνησμό στα χέρια και αργότερα το βράδυ είχα πάθει εγκαύματα από τον ασβέστη γιατί η βούρτσα δεν είχε χέρι κατά συνέπεια έβαζα τα χέρια μου μέσα στον κουβά και τι να πω καταλαβαίνετε……. Με πήγαν στο νοσοκομείο μου έβαλαν αλοιφές και με γάζες μου κάλυψαν και τα δύο μου χέρια. Ήμουν φασκιωμένη σαν τον Τζόνυ όταν πήρε το όπλο του. Οι γονείς μου είχαν φρικάρει και κυρίως η μαμά μου το πρωί που με χτένιζε μου έλεγε: Θα το ξανακάνεις βρε ζώον; Γελάω τόσο πολύ τώρα που το γράφω. Σε συγκεντρώσεις στο σπίτι οι μεγάλοι ρωτούσαν τα παιδιά: Τι θα γίνεις Γιαννάκη όταν μεγαλώσεις; Και ο Γιαννάκης έλεγε: Αστροναύτης !!! Και άσραφταν τα μάτια των γονιών του Γιαννάκη. Εσύ Νικολάκη; Δικηγόρος!!! έλεγε αυτός. Και άστραφταν τα μάτια και των δικών του γονιών. Και όταν ερχόταν η σειρά μου απαντούσα για κακή τύχη των γονιών μου: Καθαρίστρια !!!! Και τότε άστραφτε η μούρη μου από την απότομη χειρονομία της μάνας μου. Ο πατέρας μου καμάρωνε δεν τον ένοιαζε. Αρα το να κάνω δουλειές ήταν κάτι απαγορευμένο….. και τι σου είναι όμως οι νευροσυσχετισμοί!!! Εγώ λοιπόν είχα ταυτίσει την καθαριότητα με εξέγερση και τώρα όταν κάνω δουλειές μου φαίνεται ότι κάνω επανάσταση. Με επαναστατική διάθεση μπήκα εδώ να γράψω γιατί καθώς καθάριζα τα τζάμια και τα έκανα να τρίζουν από καθαριότητα τα μάτια μου κοίταξαν τον ουρανό που ήταν τόσο φωτεινός και τότε σκέφτηκα εεεεεεεεε όχι δεν θα μας κάνουν εμάς το μνημόνιο……τον ουρανό δεν μπορούν να τον υποθηκεύσουν, επίσης το να σκεφτόμαστε, να επιλέγουμε, να ονειρευόμαστε, να αγγίζουμε, να γράφουμε, να συνεχίζουμε να χαμογελάμε, να γινόμαστε κάθε μέρα λίγο καλύτεροι, να είμαστε δραστήριοι και δημιουργικοί, να ακούμε μουσική, να μαθαίνουμε, να κάνουμε έρωτα, να βλέπουμε ταινίες, να γοητεύουμε και να γοητευόμαστε, να πιστεύουμε και να εμπιστευόμαστε , να ανακαλύπτουμε κάθε μέρα νέα πλούτη, είναι τόσα πολλά αυτά που μπορούμε να κάνουμε και ……….. μιά φράση που τη δανείζομαι από ένα άλλο άρθρο μου …… αν σταθούμε όρθιοι, αυθεντικοί περιπατητές, στο κέντρο της φωτιάς του ονείρου μας και συνεχίσουμε να κοιτάμε ψηλά και να αναπνέουμε τον άνεμο κι αν καταφέρουμε να συμμαζέψουμε όλη την παρθενική μας αθωότητα σε μια ματιά και να την ρίξουμε πάνω στον κόσμο….. τότε απλά θα είμαστε νικητές …

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία