Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι


Σχολιάστε

Κάποιος σε βλέπει χωρίς μάσκες ( μέρος δεύτερο)


Ολοι οι άνθρωποι αναζητούν την αληθινή αγάπη, ποθούν το ειδύλλιο με την ενότητα, θέλουν να ζήσουν στη χώρα της αρμονίας, σ αυτή τη χώρα που ο κόσμος δεν στέκεται ξένος ενάντια στον άνθρωπο αλλά αντίθετα όλοι οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι είναι φτιαγμένοι από την ίδια ύλη, από την ίδια φωτιά που καίει στον ουρανό αλλά και μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.

Ο καθένας μέσα σ αυτή την ενότητα είναι μια νότα μιας μαγικής μελωδίας, και ο καθένας μέσα στην καρδιά του γνωρίζει ότι όποιος μένει έξω απ΄αυτήν είναι μια ασήμαντη κουκίδα, ένα εύθραυστο μοναχικό κλαδί που πολύ εύκολα μπορεί να σπάσει. Η αναζήτηση της αγάπης είναι η ανάγκη μας να ξανασυνδεθούμε με την Πηγή. Ο διαχωρισμός γεννάει την ανάγκη της σύνδεσης. Αν πάρεις ένα φυτό και το ξεριζώσεις από το χώμα τότε το φυτό θα νοιώσει την ανάγκη να ξαναγυρίσει πίσω να ριζώσει γιατί εκεί είναι η αληθινή του ζωή.

Αυτή είναι η αγάπη και χωρίς αγάπη δεν υπάρχει χαρά, δεν υπάρχει ζωή, χωρίς αγάπη τριγυρνάς διψασμένος, κενός ανικανοποίητος και άδειος, θυμωμένος και μόνος. Οταν όμως έρθει η αγάπη και πάλι νιώθεις φόβο. Αναζητάς εγγυήσεις αναρωτιέσαι αν θα αξίζει αυτό το ρίσκο.
Οι περισσότεροι όταν συνδέονται συνειδητοποιούν ότι χάνουν τον έλεγχο, τα σύνορα διαλύονται, και εξαφανίζονται οι συνηθισμένες προστασίες με αποτέλεσμα να νοιώθουν ευάλωτοι. Κάποιος σε βλέπει χωρίς μάσκες. Η ψευδαισθήση του προσωπικού χώρου έχει διαπεραστεί. Αυτό στην πραγματικότητα είναι ο ορισμός της αγάπης, να επιτρέπεις στην ψυχή σου να αγγίξει την ψυχή κάποιου άλλου. Αν δεν τα καταφέρνεις στο να εμπιστεύεσαι και να αφήνεσαι αποτραβιέσαι και γυρίζεις την πλάτη στην αγάπη από το φόβο μήπως χαθείς μέσα της. Με το να αποφεύγεις τη σύνδεση αποφεύγεις την οικειότητα και ίσως και τις σχέσεις γενικά. Είναι ένας φόβος θανάτου, γιατί η ξεχωριστή ύπαρξη μέσα σε μια σχέση αληθινής σύνδεσης πεθαίνει, πεθαίνουν οι ψευδαισθήσεις σε σχέση με τον εαυτό σου. Η αληθινή σύνδεση έρχεται όταν καταφέρεις να περάσεις μέσα από τα μονοπάτια του φόβου και να να πας απέναντι, εκεί βρίσκεται η αληθινή αγάπη.
Ο φόβος πάντα οδηγεί σε στενά μονοπάτια με την υπόσχεση να σε πάει εκεί που θέλεις να πας. Η αγάπη σου λέει εμπιστεύσου με άνοιξε τα χέρια σου και πέτα μαζί μου.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


Σχολιάστε

Η γλώσσα του σώματος (μέρος δεύτερο)


548167_475248269175307_1711075566_n

Χωρίς να το καταλαβαίνουμε στέλνουμε με το σώμα μας και με τη συμπεριφορά μας γενικότερα κάποια μηνύματα στους άλλους. Ετσι είναι σαν να φοράμε ένα μπλουζάκι που πάνω του υπάρχει μια στάμπα με κάποιο μήνυμα.

Οι άνθρωποι που περπατάνε μαζεμένοι μιλάνε σιγά και παραπονιάρικα και φαίνονται ανήσυχοι είναι σαν να φοράνε στο μπλουζάκι με μια στάμπα που λέει: Σε παρακαλώ μη με κλωτσάς είμαι θύμα. Ετσι δίνουν στους άλλους ένα αόριστο μήνυμα. Και τότε οι άλλοι η τους υποτιμούν η θέλουν να τους σώσουν.

Οι άνθρωποι που έχουν ένα έκπληκτο και συγχυσμένο είναι σαν να φορούν τη στάμπα: Ε τι μπορεί να περιμένει κανείς από ένα βλάκα σαν και μένα; Κάνουν το βλάκα και μετά απορούν γιατί εκνευρίζουν τους άλλους.

Εκείνος που κάθεται αναπαυτικά στην καρέκλα του κοιτώντας με υπεροψία είναι σαν να φοράει τη στάμπα: Πες μου όλα σου τα βάσανα μπορώ να σε σώσω. Κάτω από αυτή τη φαινομενικά γεμάτη αυτοπεποίθηση συμπεριφορά κρύβεται μια αίσθηση ανεπάρκειας που το άτομο νιώθει για τον εαυτό του και το να γίνει σωτήρας για κάποιον αυτό του δημιουργεί μια παροδική αίσθηση αξίας.

Αυτοί που όταν μιλάμε κουνάνε το δάκτυλο φοράνε τη στάμπα: Κάνε αυτό που σου λέω αλλιώς …..Πίσω από αυτή την αυταρχική συμπεριφορά κρύβεται ένας στερημένος από αγάπη και επιβεβαίωση άνθρωπος που είναι πολύ πιθανό να μεγάλσε από απαιτητικούς και αυταρχικούς γονείς.

Μια γυναίκα που προκαλεί μονίμως με το ντύσιμο της και με το σώμα της είναι σαν να φοράει μια στάμπα: Είμαι διαθέσιμη. Σε ένα επιφανειακό επίπεδο φαίνεται να υπόσχεται πολλά αλλά στο βάθος υπάρχει μια ανάγκη να βασανίσει τους άντρες επειδή δεν τους εκτιμά και δεν τους εμπιστεύεται.

Το κάθε μήνυμα έχει τον κατάλληλο αποδέκτη. Ετσι λοιπόν για το κάθε θύμα υπάρχει ένας σωτήρας και για τον κάθε βασανιστή ένα θύμα. Το κάθε παιχνίδι που παίζεται χρειάζεται πάντα δύο κανείς δεν μπορεί να παίξει ένα παιχνίδι μόνος του. Ολα τα παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι είναι κατάλοιπα των παιδικών τους χρόνων στην προσπάθεια τους να πάρουν το χάδι και την αγάπη. Οι άνθρωποι παίζουν ρόλους και παιχνίδια γιατί κάτι θέλουν να κερδίσουν. Στην πραγματικότητα όμως αυτός που περνάει τη ζωή παίζοντας ρόλους και παιχνίδια δεν ανήκει στους κερδισμένους.

Ο τρόπος για να σταματήσει κάποιος να παίζει ρόλους και παιχνίδια είναι να σταματήσει να υποτιμάει τους άλλους αλλά και τον εαυτό του. Ωστόσο όταν κάποιος σταματάει να το κάνει αυτό, είναι φυσικό να νιώθει μια απόγνωση του τύπου και τώρα τι κάνουμε; Για να γεμίσει το κενό χρειάζεται να δώσει στον εαυτό του με υγιείς τρόπους πια, αυτά που ακριβώς χρειάζεται, δηλαδή αγάπη αναγνώριση, αποδοχή και να ασχοληθεί με το να γεμίσει το χρόνο του δημιουργικά.

Πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου για να μπορείς να είσαι αυθεντικός. Να σταματήσεις να τροφοδοτείς την ψευδή εικόνα που θες να έχουν οι άλλοι για σενα. Διατύπωνε ακριβώς τις επιθυμίες σου και μη λες ότι νάναι. Αν εσύ δεν ξέρεις ποιός είσαι και τι θέλεις τότε οι άλλοι θα σου δίνουν ότι τύχει….. Μην είσαι βολικός προσπάθησε να είσαι αληθινός. Είναι ο μόνος τρόπος για να έχεις σχέσεις αγάπης, εκτίμησης και σεβασμού.
Γιατί οι άνθρωποι γύρω μας, μας κοιτάζουν με το ίδιο τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και μας δίνουν αυτό που εμείς δίνουμε στον εαυτό μας, επειδή πιστεύουμε ότι αυτό μας αξίζει.
Αν νιώθεις αμήχανος για το ποιος είσαι τότε και οι άλλοι θα είναι μπερδεμένοι σε σχέση με τον τρόπο που θα σου συμπεριφέρονται. Μην περιμένεις να σε σεβαστούν, να σε εκτιμήσουν, να σε αγαπήσουν οι άλλοι αν δεν το κάνεις εσύ πρώτα για τον εαυτό σου. Οι άνθρωποι γύρω μας απλά αντανακλούν τη εικόνα που έχουμε τον εαυτό μας.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Ο καθένας θα πιει τόσο όση είναι και η δίψα του (μέρος δεύτερο)


Γιορτή του φωτός και των Αγιασμένων νερών η σημερινή, Κατά τις ευαγγελικές περικοπές στις αρχές του 30ου έτους της ηλικίας του Ιησού, ο Ιωάννης (ο Πρόδρομος), γιος του Ζαχαρία και της Ελισάβετ, ο επιλεγόμενος στη συνέχεια Βαπτιστής, που ήταν 6 μήνες μεγαλύτερος του Χριστού, και διέμενε στην έρημο, ασκητεύοντας και κηρύττοντας το βάπτισμα μετανοίας, βάπτισε με έκπληξη και τον Ιησού στον Ιορδάνη ποταμό. Κατά δε τη στιγμή της Βάπτισης κατέβηκε από τον ουρανό το Άγιο Πνεύμα υπό μορφή περιστεράς στον Ιησού και ταυτόχρονα ακούσθηκε φωνή (από τον ουρανό) που έλεγε ότι: Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ευδόκισα”.
Το γεγονός αυτό έχουν καταγράψει οι τρεις από τους τέσσερις Ευαγγελιστές, ο Ματθαίος Γ’:13-17 ο Μάρκος Α’:9-11, και ο Λουκάς.Γ΄:21,22
Αυτή δε είναι και η μοναδική φορά της εμφάνισης, στη Γη, της Αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος υπό του πλήρους «μυστηρίου» της Θεότητας.
Από τη σημερινή μέρα κρατάω την εμφάνιση του Αγίου πνεύματος που είναι η επίγνωση, η ανανέωση, η φώτιση, η επιφοίτηση, το πνευματικό ξύπνημα αυτή η απότομη έκλαμψη, που έρχεται όταν καταστρέφεται το οικοδόμημα των περιορισμών του νου. Αυτό το υπερφυσικό Φως που έχει πολλά ονόματα και δίνει έμπνευση στον ποιητή, γνώση στον αναλφάβητο, που κάνει τα διαμάντια της καρδιάς και του νου να λάμπουν, αυτό το συναίσθημα του ανεξήγητου μυστηρίου που το πνεύμα κατακλύζεται από από την ακτινοβολία της ομορφιάς, που κάνει τη θάλασσα να βαθαίνει, που θηλάζει τα θλιμμένα μάτια και τα μαγεύει, που κάνει την αγάπη να διερύνεται και να σκορπίζεται σε όλους και σε όλα γύρω.
Μπορεί κανείς να φτάσει σ αυτό υπομονετικά, ενεργά, ηθελημένα και συστηματικά.
Φώτιση δεν είναι να είναι να δεις το Θεό και να τον ανακρίνεις αλλά να τον βλέπεις στα μάτια κάθε ανθρώπου, κάθε ζώου κάθε μικρού η μεγάλου φυτού, να τον βλέπεις σε όλο το έργο της δημιουργίας. Η φώτιση είναι το πρώτο βήμα προς την ελευθερία. Η καθημερινή ζωή έχει σκλαβιά και δουλεία, περιορισμούς και όρια και όταν πέσει επάνω το φως της επίγνωσης αυτά διαλύονται.
Σκέφτομαι πολλές φορές και το έχω ξαναγράψει ότι ο Θεός για μένα είναι σαν μιά αστείρευτη πηγή χωρίς όρους και όρια αγάπης που είναι εκεί για να μας ξεδιψάσει χωρίς να νοιάζεται αν το ποτήρι που κρατάει ο καθένας είναι καθαρό, αν είναι μεγάλο ή μικρό, ούτε νοιάζεται αν τα χέρια που το κρατάνε είναι καθαρά αλλά είναι εκεί για να μας ξεδιψάσει χωρίς όρους και όρια γνωρίζοντας ότι ο καθένας μας θα πιεί τόσο…… όση είναι η δίψα του.
Χρόνια πολλά και καλή φώτιση σε όλους μας!!!
Χρόνια πολλά και στο γιό μου που είναι το Φως μου και κάνει τις μέρες μου να λάμπουν από την παρουσία του.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία

Share this:


Σχολιάστε

Ουδέν σχόλιο ( μέρος δεύτερο)


Σε όλους μας συμβαίνει με κάποια άτομα να νιώθουμε άνετα να μιλήσουμε για τα λάθη μας, και να τους εκμυστηρευόμαστε τις πιο κρυφές μας σκέψεις και η ενέργεια της αποδοχής και της αγάπης τους να μας τυλίγει τόσο διακριτικά που η ψυχή μας οχυρώνει την εμπιστοσύνη της, ανυψώνεται και ξεδιψάει. Σε αυτό το περιβάλλον μπορούμε να καταλάβουμε τα λάθη μας, να θέλουμε να βγάλουμε τον καλύτερο εαυτό μας,να νιώθουμε ότι το θεραπευτικό άγγιγμα της αγάπης μας οδηγεί στο να γίνουμε καλύτεροι με τον εαυτό μας αλλά και με τους άλλους, καλύτεροι με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό μας.

Η κριτική και η αυτοκριτική λανθασμένα κατά τη γνώμη περνιέται σαν μια διαδικασία που βοηθάει τον άνθρωπο να γίνει καλύτερος. Σε ένα περιβάλλον κριτικής ο καθένας υπερασπίζεται τον εαυτό και αμύνεται, λειτουργεί εγωιστικά προσπαθώντας να υπερασπιστεί εκείνα τα πράγματα που κάτω από άλλες συνθήκες θα ήθελε να τα αλλάξει. Πολλές φορές η κριτική μασκαρεύεται κάτω από τις αγαθές μας προθέσεις. Υπάρχει ένα κομμάτι κριτικής που είναι απαραίτητο όταν για παράδειγμα βλέπεις τον αλλο να καταστρέφεται είναι πολύ σημαντικό να έχει κάποιος το θάρρος να τον ταρακουνήσει προκειμένου να του δείξει τι κάνει και που οδηγεί τον εαυτό του.

Γιατί όμως έχουμε την ανάγκη να κρίνουμε;

Πρώτα από όλα κρίνουμε επειδή και εμείς οι ίδιοι κρινόμαστε. Η κριτική μας προς τους άλλους είναι μια μορφή επίθεσης σαν αντίδοτο στην κριτική που ήδη έχουμε δεχτεί.
Κρίνουμε όταν νιώθουμε άσχημα με τον εαυτό μας, όταν δηλαδή νιώθουμε έλλειψη αυτοεκτίμησης. Και τότε υψώνουμε το δάκτυλο και επισημαίνουμε στον άλλο τα λάθη του αλλά στην πραγματικότητα σε ένα βαθύ επίπεδο με αυτή τη συμπεριφορά μας λέμε: Δεν νιώθω καθόλου καλά με τον εαυτό μου, αλλά όταν βρίσκω το δικό σου λάθος αυτό με κάνει να νιώθω καλύτερα.
Η κριτική είναι μια διαδικασία λεηλασίας στην οποία μπαίνουμε για να καλύψουμε την δική μας έλλειψη σε αναγνώριση, αγάπη και αποδοχή.
Κρίνουμε από συνήθεια χωρίς καλά καλά να το καταλαβαίνουμε γιατί αυτή τη συμπεριφορά είναι μια παλιά διδαγμένη αντίληψη που είναι μια μεγάλη λεωφόρος μέσα στο νευρικό μας σύστημα.
Κρίνουμε για να νιώσουμε σημαντικοί όταν μέσα μας αισθανόμαστε ότι δεν αξίζουμε.
Κρίνουμε γιατί πιστεύουμε ότι έτσι θα βοηθήσουμε τους άλλους να γίνουν καλύτεροι. Πολλοί γονείς χρησιμοποιούν την κριτική σαν βασικό μέσο διαπαιδαγώγησης το οποία εφαρμόζουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά τους θα γίνουν καλύτερα. Τα παιδιά που έχουν υποστεί μια διαρκεί κριτική είναι παιδιά που δεν δεν χαίρονται τη ζωή, ζουν διαρκώς με το φόβο της γνώμης των άλλων, δεν εμπιστεύονται τον εαυτό τους αλλά και τους άλλους, δεν είναι ανοιχτά στο να πάρουν και να δώσουν αγάπη.
Υπάρχουν επαγγέλματα που βασίζονται ολοκληρωτικά στην κριτική. Οι κριτικοί. Δεν θα πω τίποτα παραπάνω γι αυτούς για όπως καταλαβαίνετε είναι εύκολο να περιπέσει κανείς στην κριτική…

Η κριτική είναι ένας τρόπος διαχωρισμού από τους άλλους αλλά και από τον εαυτό μας. Εξορίζει τη βαθιά σύνδεση, την εμπιστοσύνη και την αγάπη.

Κάθε φορά που κάνουμε κριτική σε κάποιον στέλνουμε κάτι προς τα έξω που αργά η γρήγορα επιστρέφει σε μας.
Φαντάζεστε πόσο θαυμάσιο θα ήταν αν μπορούσαμε να ζήσουμε τη ζωή μας χωρίς να μας κριτικάρει κανένας; Δεν θα ήταν υπέροχο να αισθανόμασταν απόλυτα άνετοι ; Δεν θα ήταν όλα πιο εύκολα; Θα σηκωνόμασταν το πρωί και θα είχαμε μπροστά μας μια θαυμάσια μέρα που κανείς δεν προσπαθούσε να μας κρίνει και να μας αλλάξει. Θα αισθανόμασταν απλά εξαιρετικά!!! Μήπως είναι η ώρα να προσφέρουμε στον εαυτό μας αλλά και στους άλλους γύρω μας αυτό το θαυμάσιο δώρο;

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


Σχολιάστε

Καλή Χρονιά !!!


Τα αυτιά μου είναι συντονισμένα με την απευθείας μετάδοση του κονσέρτου της φιλαρμονικής ορχήστρας της Βιέννης (αγαπημένη συνήθεια της Πρωτοχρονιάς) και οι σκέψεις μου εδώ. Πρώτη μέρα του χρόνου και σκέφτομαι ότι ζούμε σε μια παράξενη εποχή στερημένη από βεβαιότητα και αυθεντικότητα γεμάτη άγχος και απόγνωση και αυτός ο κόσμος χρειάζεται να μπορέσουμε να του δώσουμε πίσω ένα κομμάτι της χαμένης του καρδιάς. Αν μπορέσουμε να βρούμε μια αίσθηση ειρήνης μέσα στην άγρια αναστάτωση που υπάρχει, αν μπορέσουμε να χτίσουμε σχέσεις αγάπης, να προσφέρουμε καλοσύνη και να επιμείνουμε στο σκοπό μας βαθιά δεσμευμένοι, φλογερά αφοσιωμένοι και αθώα ειλικρινείς τότε όλη αυτή η ενέργεια θα σπείρει σπόρους και θα ταξιδέψει παντού….
Αγαπημένοι μου φίλοι
Σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου αυτή τη χρονιά να είστε ακλόνητοι σαν ένα βουνό και ευέλικτοι σαν τον άνεμο, να διακρίνεται πάντα τις απεριόριστες δυνατότητες σας, να ακούτε τη μουσική του πνεύματος σας, κάθε κύταρρο σας να λάμπει από υγεία και χαρά, να είστε λουσμένοι από το φως της αγάπης και όλα όσα ονειρεύεστε να γίνουν πραγματικότητα.
Χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το νέο έτος!!

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.