Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι

Τρίζουν από καθαριότητα

Σχολιάστε


Ενα παλιό αλλά αγαπημένο άρθρο για τους καινούριους φίλους.

Σας γράφω στα κλεφτά σε ενα διάλειμμα που έκανα από την καθαριότητα του σπιτιού. Κάτι άλλο που δεν σας είπα μιάς και έχω πει τόσαααα πολλά είναι ότι μου αρέσουν πολύ οι δουλειές του σπιτιού. Είναι σαν διαλογισμός και μυσταγωγία για μένα. Από τότε που ήμουν παιδί με το χαρτζιλίκι μου αγόραζα παρανόμως απορρυπαντικά, είχα όμως εξάρτηση κυρίως στην παρκετίνη, δεν θα πω την μάρκα γιατί θα θεωρηθεί διαφήμηση και είχα μετατρέψει το σπίτι μας από την πολλή γυαλάδα σε ναρκοπέδιο και χώρο υψηλού κινδύνου για άτομα άνω των 70. Είχαν πέσει οι μισοί συγγενείς μας κάτω ανάμεσα σ αυτούς η θεία η Γιαννίτσα η πρώτη ξαδέρφη της γιαγιάς η οποία από το πέσιμο κούτσαινε για καιρό και έκανε μήνες να μπει στο σπίτι μας παρά έβλεπε τη γιαγιά μου από την πόρτα. Η μητέρα μου αντίθετα από τις άλλες μαμάδες των συμμαθητριών μου έλεγε: Δεν πιστεύω να έκανες δουλειές; Ορκίσου. Εγώ έλεγα όχι όχι μόνο κάτι λίγες. Μιά φορά είδα μια γειτόνισσα να περνάει τα παρτέρια του κήπου με ασβέστη και εντυπωσιάστηκα. Της ζήτησα να μου δώσει τον κουβά όταν θα τελείωνε και εκείνη μου τον έδωσε με χαρά μαζί με μιά βούρτσα που της έλειπε το χέρι. Αφού πέρασα τα παρτέρια και τα δέντρα του κήπου με ασβέστη με την ακρίβεια ελβετού ωρολογοποιού, δουλειά υψηλού επιπέδου, άρχισα να έχω ένα ελαφρύ κνησμό στα χέρια και αργότερα το βράδυ είχα πάθει εγκαύματα από τον ασβέστη γιατί η βούρτσα δεν είχε χέρι κατά συνέπεια έβαζα τα χέρια μου μέσα στον κουβά και τι να πω καταλαβαίνετε……. Με πήγαν στο νοσοκομείο μου έβαλαν αλοιφές και με γάζες μου κάλυψαν και τα δύο μου χέρια. Ήμουν φασκιωμένη σαν τον Τζόνυ όταν πήρε το όπλο του. Οι γονείς μου είχαν φρικάρει και κυρίως η μαμά μου το πρωί που με χτένιζε μου έλεγε: Θα το ξανακάνεις βρε ζώον; Γελάω τόσο πολύ τώρα που το γράφω. Σε συγκεντρώσεις στο σπίτι οι μεγάλοι ρωτούσαν τα παιδιά: Τι θα γίνεις Γιαννάκη όταν μεγαλώσεις; Και ο Γιαννάκης έλεγε: Αστροναύτης !!! Και άσραφταν τα μάτια των γονιών του Γιαννάκη. Εσύ Νικολάκη; Δικηγόρος!!! έλεγε αυτός. Και άστραφταν τα μάτια και των δικών του γονιών. Και όταν ερχόταν η σειρά μου απαντούσα για κακή τύχη των γονιών μου: Καθαρίστρια !!!! Και τότε άστραφτε η μούρη μου από την απότομη χειρονομία της μάνας μου. Ο πατέρας μου καμάρωνε δεν τον ένοιαζε. Αρα το να κάνω δουλειές ήταν κάτι απαγορευμένο….. και τι σου είναι όμως οι νευροσυσχετισμοί!!! Εγώ λοιπόν είχα ταυτίσει την καθαριότητα με εξέγερση και τώρα όταν κάνω δουλειές μου φαίνεται ότι κάνω επανάσταση. Με επαναστατική διάθεση μπήκα εδώ να γράψω γιατί καθώς καθάριζα τα τζάμια και τα έκανα να τρίζουν από καθαριότητα τα μάτια μου κοίταξαν τον ουρανό που ήταν τόσο φωτεινός και τότε σκέφτηκα εεεεεεεεε όχι δεν θα μας κάνουν εμάς το μνημόνιο……τον ουρανό δεν μπορούν να τον υποθηκεύσουν, επίσης το να σκεφτόμαστε, να επιλέγουμε, να ονειρευόμαστε, να αγγίζουμε, να γράφουμε, να συνεχίζουμε να χαμογελάμε, να γινόμαστε κάθε μέρα λίγο καλύτεροι, να είμαστε δραστήριοι και δημιουργικοί, να ακούμε μουσική, να μαθαίνουμε, να κάνουμε έρωτα, να βλέπουμε ταινίες, να γοητεύουμε και να γοητευόμαστε, να πιστεύουμε και να εμπιστευόμαστε , να ανακαλύπτουμε κάθε μέρα νέα πλούτη, είναι τόσα πολλά αυτά που μπορούμε να κάνουμε και ……….. μιά φράση που τη δανείζομαι από ένα άλλο άρθρο μου …… αν σταθούμε όρθιοι, αυθεντικοί περιπατητές, στο κέντρο της φωτιάς του ονείρου μας και συνεχίσουμε να κοιτάμε ψηλά και να αναπνέουμε τον άνεμο κι αν καταφέρουμε να συμμαζέψουμε όλη την παρθενική μας αθωότητα σε μια ματιά και να την ρίξουμε πάνω στον κόσμο….. τότε απλά θα είμαστε νικητές …

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s