Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι

Οταν κοιτάξω και ξανακοιτάζω την πολυχρωμία αυτού του κόσμου …(μέρος δεύτερο)

Σχολιάστε


Χθες καθώς έψαχνα στη βιβλιοθήκη για να βρω τους Αφορισμούς του Κάφκα και αφού βρήκα κάτι που ταίριαζε γάντι στα καμώματα της νεοεκλεγείσης κυβέρνησης (Το ζώο αρπάζει το μαστίγιο από τα χέρια του κυρίου του και μαστιγώνεται μόνο του για να γίνει κύριος) μετά καταπιάστηκα με την αγαπημένη μου συνήθεια που είναι να μυρίζω τα παλιά βιβλία … άρχισα να το μυρίζω και τότε μου λέει ο καλός μου έλα δώσε μου να μυρίσω και γω μην είσαι ατομίστρια … Μυρωδιά ξύλου, με νότες από λεβάντα και σπιρτάδα εσπεριδοειδών … μυρωδιά πνεύματος …

Το πνεύμα γίνεται ελεύθερο όταν σταματά να είναι στήριγμα
Φραντς Κάφκα

Οι εραστές δεν πρέπει να χωρίζονται μετά τη φωτιά της αγάπης χωρίς να θαυμάσουν ο ένας τον άλλο, χωρίς να νιώσουν τόσο νικημένοι όσο και νικητές, για να μη νιώσει κανείς από τους δυο χορτασμένος η ανικανοποίητος και να μη γεννηθεί σε κανένα το άσχημο συναίσθημα πως χρησιμοποιήθηκε η χρησιμοποίησε τον άλλο.
Ερμαν Εσσε Σιντάρτα

Η ευτυχία μου μεταδιδόταν σε όλους με φιλοφρονήσεις όλο χαρά, ευγνωμοσύνη και εγκαρδιότητα και από την αίσθηση ότι κανένας τους δε γνώριζε ποιο άγνωστο σ αυτούς χέρι, το μικρό χεράκι που με είχε χαιρετήσει και είχε ανάψει μέσα μου τη μεγάλη φωτιά της χαράς, που όλοι έβλεπαν τη λάμψη της αφού πρόσθετε στην ευτυχία μου τη γοητεία των κρυμμένων ηδονών
Μαρσέλ Προυστ

Μετά από λίγο μαθαίνεις
την ανεπαίσθητη διαφορά
ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι
και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι
Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

Και αρχίζεις να μαθαίνεις
πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια
Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου
με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα
Με τη χάρη μιας γυναίκας
και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

Και μαθαίνεις να φτιάχνεις
όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα,
γιατί το έδαφος του Αύριο
είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια
…και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο
να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής.

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις…
Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου
μπορεί να σου κάνει κακό.

Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ
Αντί να περιμένεις κάποιον
να σου φέρει λουλούδια

Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις

Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη

Και ότι, αλήθεια, αξίζει

Και μαθαίνεις… μαθαίνεις

…με κάθε αντίο μαθαίνεις
Jorge Luis Borges : …με κάθε αντίο μαθαίνεις

Τι είναι αυτό που φωτίζει το μέλλον σας;
Αυτό που καταύγαζε το παρελθόν μου.

Τι είναι αυτό που κάνει την αγάπη και το μίσος να μοιάζουν τόσο;
Αρκεί ένα βλέμμα για να ζωντανέψουν και τα δύο.

Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή ν΄αξίζει;
Αυτό που κάνει το θάνατο ανεκτό.

Γιατί τα ψέματα είναι ελκυστικά;
Επειδή η αλήθεια κλείνει πάρα πολλές πόρτες.

Ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό της ελπίδας;
Ότι μπορεί να ξεγελάει.
Εύα Στάχνιακ – Ο κήπος της Αφροδίτης

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s