Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι


Σχολιάστε

Σενάριο ζωής


Μεγάλωσα σε μια μονοκατοικία στην Αγ. Γερασίμου και γι αυτό θεωρώ τα Ιλίσια σαν να είναι το χωριό μου. Το σπίτι μας είχε έναν πολύ μεγάλο κήπο με πολλά λουλούδια και δέντρα. Πιο πολύ έχουν εντυπωθεί στη μνήμη μου οι πασχαλιές που είχαν δώσει το άρωμα τους στα παιδικά μου χρόνια.

Θυμάμαι μια φορά ήταν αρχές Φθινοπώρου, η μητέρα μου είχε φτιάξει μουσταλευριά και ήθελε να πάει και στο γείτονα τον κύριο Μπάμπη που ήταν 4 σπίτια πιο κάτω. Εγώ έκανα μία απίστευτη φασαρία που είχε πάρει διαστάσεις εξέγερσης για να πάω μόνη μου την πιατέλα με τη μουσταλευριά στους γείτονες. Οι γονείς μου επουδενί δεν με άφηναν γιατί είχα κακό παρελθόν και δεν με εμπιστεύονταν. Αυτό που θυμάμαι πολύ καλά οτι έκανα, ήταν να ξεγλιστράω από το χέρι τους και να φεύγω στο δρόμο. Δεν θυμάμαι πως ξεκίνησε αυτό, αν δηλαδή η δική μου τάση να φεύγω τους έκανε υπερπροστατευτικούς η δική τους υπερπροστασία με έκανε να το βάζω στα πόδια. Μια μέρα ξέφυγα από το χέρι της μάνας μου στη λεωφόρο Γρηγ. Αυξεντίου και εκείνη λιποθύμησε και της έπεσε ο αδερφός μου απο τα χέρια. Τότε φοβήθηκα και σταμάτησα. Η μάνα μου είπε ότι είχα Αγιο. Από τότε με κρατούσαν τόσο σφιχτά από το χέρι που πονούσα και όταν διαμαρτυρόμουν και τους έλεγα γιατί το κάνουν εκείνοι μου έλεγαν: γιατί σε αγαπάμε. Οσο αυτοί μου έσφιγγαν το χέρι τόσο εγώ προσπαθούσα να φύγω. Με τα πολλά ηρέμησα γιατί σκέφτηκα πως μάλλον έτσι είναι η αγάπη …

Τους έπεισα λοιπόν να πάω, στάθηκα μπροστά στην πόρτα με την πιατέλα στα χέρια περιμένοντας υπομονετικά να την ανοίξουν, έβαζαν μιά χοντρή αλυσίδα με λουκέτο, βγήκα έξω και δεν θα ξεχάσω αυτή τη στιγμή, ένιωσα στον αέρα αυτή την μυρωδιά της ελευθερίας, περπατούσα με το δικό μου ρυθμό χωρίς να με τραβολογάει κανείς !!! μου άρεσε τόσο πολύ αυτό, που για να κάνω τον περίπατο πιο μεγάλης διάρκειας περπατούσα αργά αλλά σταθερά και είχα και το νου μου στη μουσταλευριά που δεν είχε πήξει ακόμη να μην μου πέσει. Το ταξίδι μου στην ελευθερία τελείωσε σύντομα και όταν γύρισα πίσω με ρώτησε η μητέρα μου τι μου είπαν οι γείτονες και γω της απάντησα ότι ξετρελάθηκαν με τη μουσταλευριά και θέλουν να τους πάμε πάλι αύριο λίγη ακόμη. Φυσικά αυτό ήταν ψέμα. Οι άνθρωποι μόλις με είδαν μόνη μου με την πιατέλα με κοίταξαν έντρομοι και μου είπαν: η μάνα σου το ξέρει; γιατί όλη η γειτονιά ήξερε τα καμώματα μου.

Μου έσφιγγαν το χέρι γιατί με αγαπούσαν!!! Αυτή η φαινομενικά αθώα και χαριτωμένη ιστορία χωρίς να το καταλάβω εντυπώθηκε μέσα στο υποσυνείδητο μου και έγινε ένας δυνατός νευροσυσχετισμός. Με πίεζαν γιατί με αγαπούσαν και γω με τη σειρά μου μεγαλώνοντας πίεζα όσους αγαπούσα. Ημουν δηλαδή καταπιεστική στην έκφραση της αγάπης, έτσι μόνο μπορούσα να αγαπώ. Μόνο που δεν το συνειδητοποιούσα γιατί θεωρούσα ότι αυτό είναι ενδιαφέρον και πραγματική αγάπη. Παράλληλα δεν αντιλαμβανόμουν ότι με αγαπούν αν η αγάπη δεν είχε δόσεις καταπίεσης. Αλλά και αυτό πάλι με έκανε να δυσανασχετώ. Το έβαζα στα πόδια μα ξαναγυρίζα γιατί σκεφτόμουν πως έτσι είναι η αγάπη… Αυτό ήταν το σενάριο μου και όσο κι αν δεν μου άρεσε δεν μπορούσα να καταλάβω πως συμμετείχα σε αυτό.

Το σενάριο μας, είναι κατά κάποιο τρόπο σαν ένα σχέδιο ζωής μοιάζει με το σενάριο μιας κινηματογραφικής ταινίας η ενός θεατρικού έργου που το κάθε άτομο παίζει ένα συγκεκριμένο ρόλο. Το σενάριο σχετίζεται με τις πρώιμες αποφάσεις που πήραμε σαν παιδιά. Μαζέψαμε πληροφορίες μέσα από τις σχέσεις μας με τους γονείς μας, με δάσκαλους μας, τους στενούς συγγενείς, από τα γεγονότα που συνέβαιναν, από τα παραμύθια που ακούγαμε, καθώς επίσης και από την κοινωνία στη οποία ζούσαμε σαν παιδιά, από την εποχή και στη συνέχεια αναπαράγουμε αυτό το σενάριο σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Γι αυτό και πολλές φορές οι ιστορίες της ζωής μας επαναλαμβάνονται. Το σενάριο του κάθε ανθρώπου καθορίζει το που πάει η ζωή του και απαντά στα τρία βασικά ερωτήματα: Ποιος είμαι; Ποιοι είναι οι άλλοι; και τι ήρθα να κάνω εδώ; Κατά συνέπεια αν κάποιος για παράδειγμα πιστεύει ότι είναι θύμα, ότι οι άλλοι ζούνε στον κοιτάζουν τον εαυτό τους και μόνο και ότι έχει έρθει σ αυτή τη ζωή για να βασανίζεται, αυτό το σενάριο τον κάνει να αναζητά πάντα αυτές τις συνθήκες που θα του δώσουν την ευκαιρία να πάρει αυτό που είναι το μεγάλο ζητούμενο: την επιβεβαίωση.

Αυτές οι ταινίες, οι φτιαγμένες από ερασιτέχνες εξαιρετικά ταλαντούχους, έργα εκπληκτικής φροντίδας, πάθους, σασπένς , αγάπης, απόλυτης ευαισθησίας, σπάνιας τεχνικής μαστοριάς, που μπορούν να ανταγωνιστούν τις πιό διάσημες κινηματογραφικές ταινίες, αυτές οι ταινίες της ζωής του κάθενός μας. Ο καθένας μας ζουμάρει σ αυτά που θέλει με το δικό του φακό και μαζεύει τις σκηνές εκείνες που ταιριάζουν στο δικό του σενάριο, ενώ όλες άλλες περνούν απαρατήρητες….
Εμείς φτιάχνουμε το σενάριο, εμείς κρατάμε και την κάμερα στο στο χέρι. Αν δεν μας αρέσει η ταινία μας μπορούμε να την άλλαξουμε και να κάνουμε τη ζωή μας ένα αληθινό έργο τέχνης. Μας αξίζει.

Η ζωή και ο κινηματογράφος είναι η τέχνη της ερμηνίας και της εστίασης γιατί τα μάτια μας μπορεί να κοιτάζουν αλλά ο νους σκηνοθέτης μας λέει τι θα δουν…

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


Σχολιάστε

Συναισθήματα (μέρος τρίτο)


Οι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν άβολα να εκφράσουν αυτά που θεωρούν αρνητικά συναισθήματα και έτσι επιλέγουν να τα καταπιέσουν. Και σιγά σιγά χωρίς να το καταλάβουν χάνουν εντελώς την επαφή με τα συναισθήματα τους και πέφτουν στην απάθεια. Αυτό συμβαίνει γιατί στην πραγματικότητα αυτή η επιλογή είναι αδύνατη να γίνει επιλεκτικά κατά συνέπεια παρασύρει και καταλύει ολόκληρο το μηχανισμό που μας κάνει να νιώθουμε ….
Όλα τα συναισθήματα και τα θετικά αλλά και αυτά που θεωρούμε αρνητικά είναι σαν σήματα στο δρόμο μας, χωρίς αυτά δεν θα μπορούσαμε να βρούμε τον προσανατολισμό μας.
Δεν υπάρχουν καλά και κακά συναισθήματα. Καλός η κακός είναι ο τρόπος που τα διαχειριζόμαστε. Αν για παράδειγμα ένα άτομο είναι θυμωμένο αυτό το συναίσθημα του δείχνει τι είναι αυτό που χρειάζεται αληθινά, γιατί ο θυμός κρύβει κάποιες ανικανοποίητες ανάγκες. Αρα είναι ένα πολύ χρήσιμο συναίσθημα που οδηγεί κάποιον σε μια βαθύτερη γνώση των αναγκών του και σε μια πιο ουσιαστική γνώση του εαυτού του. Αν όμως το άτομο κάθε φορά που θυμώνει ουρλιάζει και ξεσπάει πάνω στους άλλους θεωρώντας ότι οι άλλοι είναι υπεύθυνοι γι αυτό που νιώθει και πρέπει να συμμορφώνονται στις ανάγκες του, τότε αυτό το άτομο κάνει κακό χειρισμό και παραδίδει τη δύναμη της ζωής του και την ευθύνη των συναισθημάτων του στους άλλους .

Όλα τα συναισθήματα έχουν μηνύματα για τον εαυτό μας και για την πορεία μας και είναι ευλογίες.

Πριν από αρκετά χρόνια παρακολουθούσα ένα ντοκιμαντέρ και υπήρχε μια κοπέλα που είχε γεννηθεί χωρίς αισθητήρια του πόνου.
Στην αφήγηση της έλεγε ότι η ζωή της ήταν πολύ δύσκολη γιατί ακόμη και τα απλά καθημερινά πράγματα έκρυβαν μεγάλους κινδύνους για εκείνη. Είχε πάθει σοβαρά εγκαύματα κατά τη διάρκεια που έπλενε τα πιάτα της γιατί δεν μπορούσε να ρυθμίσει τη θερμοκρασία τη θερμοκρασία το νερού και το ότι δεν πονούσε δεν σήμαινε ότι δεν προκαλούσε σοβαρά προβλήματα στο σώμα της.

Αυτό ακριβώς κάνουν και τα συναισθήματα στο ψυχικό επίπεδο. Όπως ένας πόνος στο σώμα μας σώσει τη έτσι και ο πόνς στην ψυχή μας σώζει από μια λάθος ζωή …

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Απλές χαρές


Γιατί περιγελάμε τις απλές χαρές μήπως επειδή τις θεωρούμε υπερβολικά πληβείες; Ισως επειδή δεν θέλουμε μια κοινή ευτυχία, θέλουμε μια ευτυχία που να μπορούμε να την επιδείξουμε, μια ευτυχία με τίτλο ευγενείας που εχει προέλθει από το ξεχωριστό μας κατόρθωμα.

Οι πιό μεγάλες χαρές πολλές φορές είναι αυτές που χώνονται λαθραία μέσα στην καρδιά μας, εμφανίζονται αυθαίρετα χωρίς να είναι αντικείμενο καμμιάς προσμονής σαν να είναι δώρα της θείας τσαχπινιάς. Ερχονται καθώς κάνουμε απλά καθημερινά πράγματα ή όταν απλά σκεφτόμαστε ότι είμαστε εδώ, στη γη ζωντανοί και έτοιμοι για νέες τρελλές περιπέτειες.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Είμαστε σαν παιδιά που παίζουν κρυφτό


Οι περισσότεροι από μας ζούμε λίγο φοβισμένοι, λίγο νευρικοί, λίγο ανήσυχοι. Είμαστε σαν παιδιά που παίζουν κρυφτό. Θέλουμε να μας βρουν αλλά ελπίζουμε πως θα παραμείνουμε κρυμμένοι τρώγοντας τα νύχια μας από αγωνία. Ανησυχούμε ακόμη και όταν η ευκαιρία προβάλλει μπροστά μας και κρυβόμαστε βαθύτερα στις σκιές του φόβου. Και φτάνει μια στιγμή που η εμπιστευόμαστε απεριόριστα η συνεχίζουμε να αμφιβάλλουμε ολοκληρωτικά. Αν συνεχίσουμε να αμφιβάλουμε και να αγχωνόμαστε τότε θα ζούμε μετέωροι και φοβισμένοι μιας και κανείς δεν θα μπορεί να μας προμηθεύσει με εγγυήσεις παρά μόνο ο εαυτό μας. Αν επιλέξουμε να εμπιστευτούμε τότε αυτή η θέση μας θα επιβεβαιώνεται γιατί η αντίληψη μας θα συγκεντρώνει γεγονότα προκειμένου να επιβεβαιώσει τις προθέσεις μας, όπως ήδη κάνει. Η πρόθεση μας, η οποία εκφράζεται με τις σκέψεις μας και τα συναισθήματα μας, είναι εκείνη που ενορχιστρώνει τις άπειρες δυνατότητες που υπάρχουν κάθε στιγμή.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Τρίζουν από καθαριότητα


Ενα παλιό αλλά αγαπημένο άρθρο για τους καινούριους φίλους.

Σας γράφω στα κλεφτά σε ενα διάλειμμα που έκανα από την καθαριότητα του σπιτιού. Κάτι άλλο που δεν σας είπα μιάς και έχω πει τόσαααα πολλά είναι ότι μου αρέσουν πολύ οι δουλειές του σπιτιού. Είναι σαν διαλογισμός και μυσταγωγία για μένα. Από τότε που ήμουν παιδί με το χαρτζιλίκι μου αγόραζα παρανόμως απορρυπαντικά, είχα όμως εξάρτηση κυρίως στην παρκετίνη, δεν θα πω την μάρκα γιατί θα θεωρηθεί διαφήμηση και είχα μετατρέψει το σπίτι μας από την πολλή γυαλάδα σε ναρκοπέδιο και χώρο υψηλού κινδύνου για άτομα άνω των 70. Είχαν πέσει οι μισοί συγγενείς μας κάτω ανάμεσα σ αυτούς η θεία η Γιαννίτσα η πρώτη ξαδέρφη της γιαγιάς η οποία από το πέσιμο κούτσαινε για καιρό και έκανε μήνες να μπει στο σπίτι μας παρά έβλεπε τη γιαγιά μου από την πόρτα. Η μητέρα μου αντίθετα από τις άλλες μαμάδες των συμμαθητριών μου έλεγε: Δεν πιστεύω να έκανες δουλειές; Ορκίσου. Εγώ έλεγα όχι όχι μόνο κάτι λίγες. Μιά φορά είδα μια γειτόνισσα να περνάει τα παρτέρια του κήπου με ασβέστη και εντυπωσιάστηκα. Της ζήτησα να μου δώσει τον κουβά όταν θα τελείωνε και εκείνη μου τον έδωσε με χαρά μαζί με μιά βούρτσα που της έλειπε το χέρι. Αφού πέρασα τα παρτέρια και τα δέντρα του κήπου με ασβέστη με την ακρίβεια ελβετού ωρολογοποιού, δουλειά υψηλού επιπέδου, άρχισα να έχω ένα ελαφρύ κνησμό στα χέρια και αργότερα το βράδυ είχα πάθει εγκαύματα από τον ασβέστη γιατί η βούρτσα δεν είχε χέρι κατά συνέπεια έβαζα τα χέρια μου μέσα στον κουβά και τι να πω καταλαβαίνετε……. Με πήγαν στο νοσοκομείο μου έβαλαν αλοιφές και με γάζες μου κάλυψαν και τα δύο μου χέρια. Ήμουν φασκιωμένη σαν τον Τζόνυ όταν πήρε το όπλο του. Οι γονείς μου είχαν φρικάρει και κυρίως η μαμά μου το πρωί που με χτένιζε μου έλεγε: Θα το ξανακάνεις βρε ζώον; Γελάω τόσο πολύ τώρα που το γράφω. Σε συγκεντρώσεις στο σπίτι οι μεγάλοι ρωτούσαν τα παιδιά: Τι θα γίνεις Γιαννάκη όταν μεγαλώσεις; Και ο Γιαννάκης έλεγε: Αστροναύτης !!! Και άσραφταν τα μάτια των γονιών του Γιαννάκη. Εσύ Νικολάκη; Δικηγόρος!!! έλεγε αυτός. Και άστραφταν τα μάτια και των δικών του γονιών. Και όταν ερχόταν η σειρά μου απαντούσα για κακή τύχη των γονιών μου: Καθαρίστρια !!!! Και τότε άστραφτε η μούρη μου από την απότομη χειρονομία της μάνας μου. Ο πατέρας μου καμάρωνε δεν τον ένοιαζε. Αρα το να κάνω δουλειές ήταν κάτι απαγορευμένο….. και τι σου είναι όμως οι νευροσυσχετισμοί!!! Εγώ λοιπόν είχα ταυτίσει την καθαριότητα με εξέγερση και τώρα όταν κάνω δουλειές μου φαίνεται ότι κάνω επανάσταση. Με επαναστατική διάθεση μπήκα εδώ να γράψω γιατί καθώς καθάριζα τα τζάμια και τα έκανα να τρίζουν από καθαριότητα τα μάτια μου κοίταξαν τον ουρανό που ήταν τόσο φωτεινός και τότε σκέφτηκα εεεεεεεεε όχι δεν θα μας κάνουν εμάς το μνημόνιο……τον ουρανό δεν μπορούν να τον υποθηκεύσουν, επίσης το να σκεφτόμαστε, να επιλέγουμε, να ονειρευόμαστε, να αγγίζουμε, να γράφουμε, να συνεχίζουμε να χαμογελάμε, να γινόμαστε κάθε μέρα λίγο καλύτεροι, να είμαστε δραστήριοι και δημιουργικοί, να ακούμε μουσική, να μαθαίνουμε, να κάνουμε έρωτα, να βλέπουμε ταινίες, να γοητεύουμε και να γοητευόμαστε, να πιστεύουμε και να εμπιστευόμαστε , να ανακαλύπτουμε κάθε μέρα νέα πλούτη, είναι τόσα πολλά αυτά που μπορούμε να κάνουμε και ……….. μιά φράση που τη δανείζομαι από ένα άλλο άρθρο μου …… αν σταθούμε όρθιοι, αυθεντικοί περιπατητές, στο κέντρο της φωτιάς του ονείρου μας και συνεχίσουμε να κοιτάμε ψηλά και να αναπνέουμε τον άνεμο κι αν καταφέρουμε να συμμαζέψουμε όλη την παρθενική μας αθωότητα σε μια ματιά και να την ρίξουμε πάνω στον κόσμο….. τότε απλά θα είμαστε νικητές …

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Το μαγικό ραβδί


Η σκέψη είναι εκείνη που δημιουργεί. Επομένως αν κάποιος θέλει να δημιουργήσει μια εμπειρία είναι σημανικό να έχει μια ξεκάθαρη σκέψη, να ξέρει δηλαδή τι ακριβώς θέλει και να εστιάζεται σ αυτό. Αν κάποιος δεν ξέρει τον προορισμό του κανένα μονοπάτι δεν του φαίνεται σωστό. Αν οι επιθυμίες είναι ασαφείς τότε και η εστίαση είναι θολή. Όταν επιθυμίες είναι ξεκάθαρες και βγαίνουν μέσα από την καρδιά τότε και η εστίαση είναι ξεκάθαρη. Οταν εστιάζουμε το νου μας σε κάτι μαζεύουμε συνεχώς πληροφορίες για το πως να υλοποιήσουμε αυτό που θέλουμε. Αυτή είναι μια από τις εξαιρετικές δυνατότητες που έχει ο νους μας, να διερύνει συνεχώς την περιοχή της εστίαση μας. Η καθαρή εστίαση του νου και η μαζική δράση μοιάζουν με ένα μαγικό ραβδί που δίνει μια συγκεκριμένη κατεύθυνση στη δημιουργικότητα και ανοίγει το δρόμο για την υλοποίηση της εμειρίας που ο καθένας επιθυμεί.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


Σχολιάστε

Σήμερα είναι μια καινούρια μέρα (μέρος δεύτερο)


Σήμερα μπορείς να βγάλεις από το νου σου και από τη ζωή σου οποιαδήποτε αρνητική, ή γεμάτη θυμό και φόβο σκέψη. Σήμερα τίποτε δεν μπορεί να σε βλάψει αν εσύ επιλέξεις να μην πληγωθείς. Σήμερα μπορείς μη νοιαστείς για το αν έχεις δίκιο και να επιλέξεις να μην εμπλακείς σε συναισθήματα δυσαρέσκειας. Σήμερα μπορείς να είσαι εσωτερικά κινούμενος και όχι εξωτερικά προσανατολισμένος.

Απελευθέρωσε τον εαυτό σου από όλα όσα προσπαθούν να σου κλέψουν την ενέργεια και να σε κάνουν να θυμώσεις ή να φοβηθείς. Μην αφήσεις τις αρνητικές σκέψεις, τους παλιούς θυμούς και τις παλιές απογοητεύσεις να ασκούν εξουσία επάνω σου. Γνωρίζεις πολύ καλά ότι η ενοχή δεν αλλάζει το παρελθόν. Γνωρίζεις πολύ καλά ότι οι δυσάρεστες εμπειρίες σου έδωσαν πολύ σπουδαία μαθήματα και χωρίς αυτές δεν θα ήσουν αυτός που είσαι τώρα. Ο κάθε άνθρωπος στη ζωή σου σου έμαθε κάτι για τον εαυτό σου και σου έδωσε τα εφόδια για να προχωρήσεις. Σήμερα σκέψου νιώσε και έκφρασε αυτά που θέλεις να γίνουν η καινούρια σου πραγματικότητα και οι νέες σου εμπειρίες. Εστιάσου στο καλό και στην αγάπη. Ελα σε επαφή με την πηγή των αστείρευτων δυνατοτήτων σου. Τόλμησε να αναγνωρίσεις και να εκφράσεις τις κρυφές επιθυμίες σου. Δώσε την άδεια στον εαυτό σου να πάρει και να δώσει αγάπη. Είσαι αξιαγάπητος, είσαι ασφαλής, είσαι ικανός και μπορείς να πετύχεις ότι θέλεις. Μέσα σου βρίσκονται όλα όσα αναζητάς. Εχεις το θεό μαζί σου. Σήμερα είναι μια καινούρια μέρα κι εσύ ένας καινούριος άνθρωπος με μιά καινούρια ζωή. Δεν έχει καμιά σημασία τι συνέβαινε μέχρι χθες στη ζωή σου, πόσο έχεις πονέσει και ποιο παρελθόν κουβαλάς στις αποσκευές σου, αν πάρεις την απόφαση να αλλάξεις, αν εσύ επιτρέψεις στον εαυτό σου, αν εσύ του δώσεις την άδεια στον εαυτό σου να αλλάξει τότε θα υπάρξει μια δύναμη που θα σε υποστηρίξει και θα σε οδηγήσει εκεί που αληθινά θέλεις να πας, εκεί που αληθινά αξίζεις να είσαι.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.