Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι


Σχολιάστε

Γυναίκα στα 40 μέρος δεύτερο


Το πρόσωπο του κάθε ανθρώπου είναι σαν ένα βιβλίο που πάνω εκεί γράφεται η ιστορία του και αποτυπώνεται η ψυχή του, τα βιώματα του, αυτά που είδε αυτά που ένοιωσε, τα δάκρυα του τα γέλια του, οι φόβοι τους οποίους ξεπέρασε και είναι μαγικό και πολύ γοητευτικό αυτό, αλλά κυρίως είναι μοναδικό. Οι περισσότερες γυναίκες όμως φοβούνται πια αυτά τα αποτυπώματα του χρόνου και παραδίδουν τα πρόσωπα τους και τα σώματα τους στους πλαστικούς χειρουργούς με την ίδια ευκολία που δίνουν στη μοδίστρα ένα ρούχο για μεταποίηση. Βλέπω όλο και περισσότερες γυναίκες να μοιάζουν μεταξύ τους. Να φοράνε τα ίδια χείλη, το ίδιο στήθος, τα ίδια μαλλιά, τα ίδια δόντια και πολλά άλλα ίδια……. . Δεν ξέρω το όνομα αυτού του βωμού που αξίζει κάποιος να θυσιάσει την αυθεντικότητα του για να πάρει πίσω τι; Μια καλή απομίμηση; Απλά μια καλή απομίμηση. Ενα ατσαλάκωτο πρόσωπο χωρίς ιστορία και χωρίς μνήμη που με αυτό πιστεύει ότι θα αγαπηθεί και θα γοητεύσει περισσότερο; Είναι αληθινά γοητευτικό αυτό άραγε;

Νομίζω ότι όλη αυτή η νεύρωση προέρχεται από το ότι πολλές γυναίκες δεν μπορούν να δουν τον εαυτό τους στο σύνολο του, στην ολότητα του και τον κατακερματίζουν. Δεν μπορούν να τον δουν σαν ένα σύνολο και τον κοιτάζουν μόνο επιφανειακά συγκρίνοντας τον συνεχώς με ένα ιδανικό πρότυπο που δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν.

Πριν από πολλά χρόνια ήμουν με το γιό μου σε μια συναυλία στο Λυκαβητό. Επαιζε ένα αγγλικό συγκρότημα και λίγη ώρα αφότου βγήκε στη σκηνή η τραγουδίστρια μου λέει ο γιός μου που ήταν τότε δέκα χρόνων: Μαμά τι όμορφη που είναι αυτή η άσχημη !!!! Την ερωτεύτηκα !!! Αυτό που κατάλαβα ήταν ότι αρχικά τη θεώρησε άσχημη. Αυτή ήταν η πρώτη του εντύπωση, αλλά η δική της γοητεία ήταν μεγαλύτερη από την αντίσταση του σε αυτήν και έτσι τον καθήλωσε!!! απλά τον καθήλωσε !!! Αυτό έχει συμβεί άπειρες φορές στη ζωή όλων απλά το ξεχνάμε. Ξεχνάμε τι μας γοητεύει στους άλλους η ποιοί μας γοητεύουν.
Εκείνο που μας κάνει πραγματικά γοητευτικούς είναι το να μπορούμε να αποδεχόμαστε τις αδυναμίες μας και να τις αγαπάμε. Αγαπώ τις αδυναμίες μου σημαίνει δέχομαι τον εαυτό μου όπως είναι. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν περιποιούμαι τον εαυτό μου και δεν φροντίζω να είμαι όμορφος. Σημαίνει όμως ότι αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου, αισθάνομαι καλά με αυτό που είμαι. Και υπάρχει κάτι περίεργο σε αυτό. Οσο κάποιος νοιώθει καλά με τον εαυτό του τόσο εξελίσσεται και τόσο η ζωή του πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο.

Ενας άνθρωπος που μπορεί να εκφράζει τις θετικές και τις αρνητικές του ιδιότητες, τη δύναμη και την αδυναμία του, τα ψεγάδια του και την ομορφιά του δεν είναι ατελής είναι ολοκληρωμένος.
Η γοητεία και η αληθινή ομορφιά βρίσκεται μέσα μας και απλά οι άλλοι μας βλέπουν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο κοιτάζουμε τον εαυτό μας.

Οι εποχές άλλαξαν αλλά οι αλήθειες είναι διαχρονικές οι άντρες πάντα αγαπούν τις γυναίκες που αγαπούν τον εαυτό τους και θαυμάζουν αυτές που τους αρέσει ο εαυτός τους όπως είναι.

Και εις αύριο με υγεία


2 Σχόλια

Θύμα και σωτήρας


Για να προστατεύσουμε τα ευάλωτα συναισθήματα μας πολλές φορές αναπτύσσουμε το ρόλο του θύματος. Το θύμα στέλνει το μήνυμα, αχ εγώ ο καημένος δεν τα καταφέρνω φρόντισε με !! Ετσι αγκιστρώνεται σε κάποιον που θα τον σώσει και θα τον περιποιείται, και έτσι θσ κερδίσει μια δυναμική προστασία για το αδύναμο κομμάτι μέσα του. Δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της ζωής του επειδή αισθάνεται ανήμπορος και ανίσχυρος. Αισθάνεται ότι η ζωή του είναι πέρα από τον έλεγχο του και κατηγορεί τους άλλους για ότι του συμβαίνει. Κατηγορεί τους γονείς του, την παιδική του ηλικία, την κακοτυχία του, το σύστημα και πιστεύει ότι για ότι του συμβαίνει φταίει κάποιος άλλος. Ο καημένος είναι τόσο ανήμπορος αλλά αποφασισμένος να μείνει γατζωμένος σε κάποιον άλλο γιατί μόνος του δεν μπορεί να τα καταφέρει. Αν κάποιος προσπασθήσει να τον βοηθήσει να σταθεί στα πόδια του τότε εκείνος θα βρεί εκατομμύρια δικαιολογίες για το ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Σε κάθε θύμα αντιστοιχεί και ένας σωτήρας που τον κρατάει γαντζωμένο. Ο σωτήρας είναι κι αυτός ένα θύμα αλλά μεταμφιεσμένο. Ο σωτήρας προτιμά να ασχολείται με τα προβλήματα των άλλων παρά με τα δικά του. Αποδυναμώνει το θύμα γιατί θέλει να είναι χρήσιμος. Αν πιστεύεις ότι κάποιος δεν μπορεί να τα καταφέρει χωρίς εσένα τότε καλό θα είναι να ψάξεις το σωτήρα μέσα σου. Το θύμα έχει ένα μυστικό συμβόλαιο με το σωτήρα του που λέει: θα σε προσέχω αρκεί να με χρειάζεσαι και να εξαρτάσαι από μένα.
Οταν κάποιος αποκτήσει τη γνώση και άναλάβει την ευθύνη της ζωής και των συναισθημάτων του τότε παύει να παίζει ρόλους, βλέπει την απεριόριστη δύναμη που υπάρχει μέσα του και τη δύναμη αυτή μπορεί να τη δεί και στα μάτια των ανθρώπων γύρω του, ακόμη και στα μάτια εκείνων που δεν πιστεύουν ακόμη στον εαυτό τους. Οταν μπορείς να δεις τη δύναμη των αλλων τότε επικοινωνείς με την αλήθεια τους, τους θυμίζεις τη δύναμη τους. Κάθε φορά που το κάνεις αυτό βρίσκεσαι στο κέντρο της δικής σου δύναμης, στο κέντρο της μεγαλύτερης δύναμης, στο κέντρο της αγάπης.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Συγχρονικότητα και ουράνιες στιγμές


Πολλές φορές δύο επιφανειακά άσχετα μεταξύ τους γεγονότα που δεν μπορούν να ερμηνευτούν μπορεί να συνδέονται και να έχουν το νόημα τους. Οι περισσότεροι αυτό το ονομάζουν σύμπτωση, η πεπρωμένο, η τύχη. Στην πραγματικότητα αυτές οι συμπτώσεις μπορεί να είναι Θεία Χάρη ή ουράνιες στιγμές. Πολλές φορές συμβαίνουν κάποια γεγονότα στη ζωή μας και που μας οδηγούν την κατάλληλη στιγμή στα κατάλληλα άτομα έτσι ώστε να προχωρήσουμε τη ζωή μας προς μιά νέα σημαντική κατεύθυνση. Οταν λειτουργούμε σαν όλα όσα μας συμβαίνουν έχουν ένα νόημα και ένα σκοπό, μαθαίνουμε σιγά σιγά την τέχνη της συγχρονισμού και τότε διαπιστώνουμε ότι δεν είμαστε μόνοι αλλά είμαστε προνομιούχα άτομα στα οποία προσφέρεται στήριξη, καθοδήγηση και όλα αυτά που χρειαζόμαστε για να προχωρήσουμε προς την κατεύθυνση του σκοπού και του οράματων μας.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Η γη όμως συνεχίζει να γυρίζει μέρος δεύτερο


Οσοι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να περνούν λίγο χρόνο μόνοι με τον εαυτό τους πάσχουν από στερητικό σύνδρομο προσωπικότητας. Τα συμπτώματα είναι μιά ολοένα αυξανόμενη δυσφορία, απότομες ψυχολογικές μεταπτώσεις, χρόνια κόπωση και κατάθλιψη. Οσοι υποφέρουν από αυτά τα συμπτώματα αγωνίζονται μέσα σε ένα κενό καταπιεσμένης οργής και απόγνωσης όλη μέρα και καταλήγουν να πέφτουν τη νύχτα στο κρεβάτι συναισθηματικά και ψυχικά εξαντλημένοι χωρίς να μπορούν να κοιμηθούν καλά. Με το παραμικρό ξεσπάνε σε δάκρυα ή έχουν εκρήξεις θυμού και πολύ γρήγορα οι σχέσεις τους αλλά και η δουλειά τους αρχίζουν να περνάνε κρίση. Ο κύκλος συνεχίζεται μέχρι που τα φυσικά συμπτώματα να πάρουν μια μορφή ασθένειας γιατί το σώμα ψάχνει απελπισμένα ένα τρόπο για να ξεκουραστεί. Το πιό σημαντικό μας μέλημα είναι να νοιώθουμε καλά εμείς και μόνο τότε θα μπορούμε να δώσουμε ποιοτική φροντίδα και αγάπη στους αγαπημένους μας αλλά και να εκπληρώσουμε τους στόχους και τις επιθυμίες μας. Δώσε χώρο και χρόνο στον εαυτό σου και σταμάτα να ζεις τη ζωή σου σαν να είναι ένα επείγον περιστατικό. Αρχισε σιγά σιγά να κάνεις πράγματα για σένα και αν αρχίσεις να αφιερώνεις χρόνο για να θρέψεις τη δική σου καρδιά τότε και τα παιδιά σου θα μάθουν να κάνουν κι αυτά το ίδιο.
Βάλε τον εαυτό σου ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων σου, αυτό δεν είναι εγωισμός είνα εξυπνάδα, γιατί τη χθεσινή μέρα πέθαναν 200000 άνθρωποι στον πλάνήτη, η γη όμως συνεχίζει να γυρίζει και χωρίς αυτούς. 200000 άνθρωποι δεν ενιωσαν τον ήλιο στο πρόσωπο τους, δεν άγγιξαν τους αγαπημένους τους, δεν χουζούριασαν κάτω από τα σκεπάσματα………..
Είσαι εδώ και αυτό είναι μια ευλογία.
Απόλαυσε την ιερότητα της ύπαρξης σου και δώσε της το χώρο και το χρόνο που χρειάζεται για να νοιώσει καλά και να αναπτυχθεί.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία


Σχολιάστε

Καταναλωτισμός


Από τα χρόνια του εξήντα και μετά ξεκίνησαν τα συνθήματα: τα πάντα αμέσως, θάνατος στην πλήξη, ζωή χωρίς νεκρό χρόνο και απόλαυση χωρίς όρια. Αυτό ήταν το ξεκίνημα του καταναλωτισμού. Η πρόθεση ήταν αναρχική αλλά το αποτέλεσμα ήταν διαφημιστικό και έτσι απελευθερώθηκε η λίμπιντος μας για αγορές δίχως όρια αρπάζοντας ασυγκτάτητοι όλα τα αγαθά. Ωραίες εικόνες σαν κι αυτή που ο επαναστάτης έγινε το χαϊδεμένο παιδί της πολυτέλειας και του καταναλωτισμού στην υπηρεσία του κεφαλαίου και ο χίπης που αφού ανακάλυψε τις πιο απομακρiσμένες περιοχές με μόνο κίνητρο τη φυγή και την απομόνωση στη συνέχεια μετατράπηκε σε τουριστικό πράκτορα. Ο καταναλωτισμός έγινε η νέα μόδα τον υιοθετήσαμε με πάθος, μας απορρόφησε και μέσα από τη συμμετοχή και συνενοχή δημιούργησε μιά νέα τάξη πραγμάτων. Αφού μας πέρασε μέσα από πολλούς παραδείσους, δεν μας έδωσε ότι μας υποσχέθηκε και στο τέλος μας αηδίασε και καταλάβαμε ότι είναι πολλά τα λύτρα που χρειάζεται να πληρώσουμε για μια ψεύτικη ευτυχία. Καμμιά ηδονή όμως δεν μπορεί να σταματήσει με αναθεματισμούς αλλά χρειάζεται να αντικατασταθεί με μιά μεγαλύτερη. Χρειάζεται να επινοήσουμε άλλες χαρές, να δημιουργήσουμε άλλους πειρασμούς και να ανακαλύψουμε τους θησαυρούς μιας πιό ουσιαστικής ζωής, μιας ζωής με περισσότερο ελεύθερο χρόνο, περισσότερη ποίηση, περισσότερο έρωτα, περισσότερα από τα αληθινά σημαντικά για τον καθένα πράγματα.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


Σχολιάστε

Η έκτη μέρα


Τι σου χρειάζεται αυτή τη στιγμή; Τι θα σου έδινε χαρά και ικανοποίηση;
Μπορεί να είναι το να ζήσεις με λιγότερη βιασύνη, να κάνεις έναν περιπάτο, να χαϊδέψεις μια γάτα, να φας το αγαπημένο σου παγωτό, να δεις μια ταινία. Τι θα έδινε χαρά στην ψυχή σου αυτή τη στιγμή;
Η ψυχή δημιουργήθηκε την τελευταία ημέρα της δημιουργίας. Αφού χωρίστηκε η μέρα από την νύχτα, αφού δημιουργήθηκε ο χώρος και ο χρόνος, ο αέρας, η φωτιά, το νερό και η γη , το σύμπαν άρχισε να περιστρέφεται και τότε ήρθε η στιγή της ψυχής. Εμφυσήθηκε μέσα σε μιά χούφτα χώμα, ζει, κινείται και υπάρχει μέσα σ ένα πλάσμα φτιαγμένο από λάσπη. Αυτή είναι η ιστορία. Και όλοι μας χιλιάδες χρόνια τώρα προσπαθούμε να καταλάβουμε την ουσία της. Η ποίηση, η μουσική, η λογική, η εξυπνάδα, η τέχνη, το πάθος, προσπαθούν να ανακαλύψουν το μυστήριο της ψυχής. Δεν πλαστήκαμε όμως για να την καταλάβουμε και να την ορίσουμε , αλλά για να αγαπάμε, για να θρέφουμε, να φροντίζουμε, να διευρύνουμε, να εμπνέουμε, να σεβόμαστε, να γοητεύουμε, να δίνουμε χαρά σ αυτή τη θεϊκή ουσία μέσα μας.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.


Σχολιάστε

Έξω φυσάει μέρος δεύτερο


Οταν ήμουν παιδί στο δημοτικό, θυμάμαι που έγραφα στο τετράδιο μου την ημερομηνία Εν Αθήναις τη, με υπογεγραμμένη που δεν την βρίσκω εδώ για να σας την παραστήσω, και δίπλα 24 κάποιου μήνα 1973 ή οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία, αλλά τότε ο χρόνος κυλούσε πολύ αργά και ρωτούσα τη μαμά μου πότε θα γράψω 1974 ή 75; γιατί βαρέθηκα να γράφω όλο το ίδιο. Ο χρόνος κυλούσε αργά, οι μέρες ήταν μεγάλες και χώραγαν πολλά, οι προσδοκίες απέραντες που με ένα σάλτο ένοιωθα ότι μπορώ να τις αγγίξω και τα αστέρια φαίνονταν να είναι πιό μεγάλα. Ζούσα μιά μικρή στιγμή, μια ασήμαντη χαρά και μπορούσα να την περιγράφω γιά ώρες. Παρατηρούσα με τις ώρες μικρά πράγματα που οι μεγάλοι τα προσπερνούσαν, έπαιζα με τους φίλους μου, διάβαζα τα μαθήματα μου, πήγαινα σχολείο, ονειροπολούσα και πάλι είχα χρόνο να κάνω τόσα κι άλλα τόσα. Τα καλοκαίρια θυμάμαι πήγαινα στα χωράφια του θείου μου και μάζευα σιτολούλουδα, και αγριολούλουδα για να τα βάλω στα βάζα, τα κουβάλαγα με τόση ευτυχία, με μάτια φλογισμένα, νοιώθοντας ότι όλος ο κόσμος ήταν μέσα σε αυτό το μπουκέτο. Τότε όλα τα έκανα παρομητικά δεν νομίζω να είχα αίσθηση του χρόνου, αλλά τον αντιλαμβανόμουν μέσα από βήματα του παππού και των γιαγιάδων μου, που βάραιναν και γίνονταν αργόσυρτα και από τα φορέματα μου που κόντεναν. Αργότερα άλλαξαν τα πράγματα, υπήρχαν ωραία σχέδια που έπρεπε να πραγματοποιήσω και άρχισα να επενδύω το χρόνο μου για να εξαγοράσω μελλοντικές ευτυχίες και επιτυχίες. Προσπερνούσα αυτά στα οποία σταματούσα κάποτε, άρχισα να οργανώνω την κάθε στιγμή για να τα προφτάσω όλα και τότε έγινε κάτι συγκλονιστικό!!! Ο χρόνος άρχισε να τρέχει και εγώ να τον κυνηγάω. Αρχισα να μην καταλαβαίνω πότε πέρασε η χρονιά και πρέπει να δώσω εξετάσεις εφ όλης της ύλης πάλι, αυτό κυρίως άρχισα να το νοιώθω από το Λύκειο και μετά. Δεν τόλμησα να ξαναρωτήσω κανέναν για το χρόνο, μόνο που πολλές φορές αναρωτιώμουν τι είχε αλλάξει. Σε όλα μου τα χρόνια μέχρι τώρα που δεν τα λες και πολλά, αλλά δεν τα λες και λίγα πολλές φορές βίωσα αυτό τον παράξενο ρυθμό του χρόνου και κατάλαβα ότι μπορώ να ζω με δύο τρόπους: Μπορούσα να ζω πέντε λεπτά και να χρειάζομαι μιά μέρα για να τα περιγράψω ή να ζω μιά μέρα και να την περιγράφω σε πέντε λεπτά. Ο χρόνος είναι μια μεγάλη αυταπάτη!!!!! Και όπως έγραψα και στο χθεσινό μου άρθρο ζούμε μέσα στο χρόνο αλλά ποθούμε τον καιρό…..

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία