Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι

Η ανάγκη μας να προσφέρουμε

Σχολιάστε


Ολοι μας χωρίς καμμία εξαίρεση έχουμε την ανάγκη να προσφέρουμε στον κόσμο γύρω μας αλλά και να πάρουμε. Η ζωή μοιάζει με μια τράπεζα στην οποία γίνονται καταθέσεις και αναλήψεις. Μερικές φορές παίρνεις από την τράπεζα αυτό που καταθέτεις και μερικές φορές παίρνεις κάτι άλλο, ενώ η ενέργεια που είχες καταθέσει πηγαίνει σε κάποιον άλλο. Και παρ όλο που κάποιος φορές εκείνοι που κάνουν τις μεγαλύτερες καταθέσεις δεν παίρνουν όσα ένας ο οποίος καταθέτει λιγότερα, η ενέργεια που έχει επενδυθεί αποδίδει πάντα.
Κάποιοι δίνουν για να πάρουν η για να ελέγξουν τους άλλους. Κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι οι γύρω τους δεν μπορούν να τα καταφέρουν χωρίς αυτούς και επιδιώκουν να τους σώσουν επειδή τους θεωρούν ανίκανους. Κάποιοι άλλοι προσφέρουν χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα, το κάνουν με όλη τους την καρδιά και τότε συμβαίνει κάτι μαγικό, επιστρέφει πίσω σε αυτούς πολλαπλάσια ενέργεια απο εκείνη που έχουν δώσει. Κάποιοι νοιώθουν καλά μόνο με το να δίνουν και κάποιοι μόνο με το να παίρνουν. Η διαδικασία της προσφοράς μοιάζει με τη διαδικασία της αναπνοής. Δεν μπορείς να κάνεις μόνο το ένα από τα δύο γιατί έτσι σκοτώνεις τη διαδικασία του αληθινού νοήματος του δοσίματος. Αυτός που μπορεί να δώσει με ανιδιοτέλεια είναι εκείνος που ξέρει και να δέχεται και εκείνος που ξέρει να δέχεται είναι εκείνος που ξέρει να προσφέρει και στον εαυτό του.
Γνώρισα πριν 3 χρόνια μια κοπέλα που είχε αφιερώσει στην κυριολεξία τη ζωή της στη φροντίδα των αδέσποτων ζώων. Επαιρνε 3 φορές την εβδομάδα αργά τη νύχτα τα τρόφιμα που είχαν περισσέψει από τα νοσοκομεία και τα πήγαινε στο βουνό για να ταϊσει τους σκύλους που έμεναν εκεί. Κάθε μέρα τουλάχιστον 6 ώρες τις αφιέρωνε στη φροντίδα των ζώων. Η ζωή της δεν πήγαινε και τόσο καλά και πολλές φορές σήκωνε τα μάτια της προς τον ουρανό με αγανάκτηση.
Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι στη θέση της και όταν τους δει κάποιος από μακριά θα πεί μα γιατί συμβαίνει αυτό είναι τόσο καλοί άνθρωποι που είναι οι καταθέσεις τους; Πολλές φορές για κάποιους η ανάγκη της προσφοράς είναι στην πραγματικότητα φυγή, είναι ένας τρόπος για να ξεφύγουν από το να αντιμετωπίσουν και να λύσουν τις προκλήσεις της δικής τους ζωής. Ετσι λοιπόν αφιερώνονται στη διάσωση κάποιου άλλου, ενω στην πραγματικότητα παραμελούν τη δική τους ζωή. Το αποτέλεσμα είναι να είναι ο εαυτός και η ζωή τους στην αναμονή. Στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να σώσουμε κανένα αν δεν σώσουμε προηγουμένως τον εαυτό μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα προσφέρουμε στους άλλους μέχρι να λύσουμε τα δικά μας προβλήματα. Εννοώ ότι χρειάζεται να διατηρούμε μια ισορροπία, να προσφέρουμε αλλά να μην στρεφόμαστε ενάντια στον εαυτό μας. Να υπηρετούμε τους συνανθρώπους μας με αγάπη αλλά να μην γινόμαστε δούλοι η θύματα η σωτήρες. Τα όρια είναι πολύ λεπτά σε αυτό το κεφάλαιο της προσφοράς. Αν αυτό που κάνουμε έχει αγάπη για μας τότε θα μπορεί να υπηρετήσει και το μεγαλύτερο καλό.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s