Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι

Είναι πρωί βγαίνεις να πας στη δουλειά……….

4 Σχόλια


Είναι πρωί βγαίνεις να πας στη δουλειά σου, κάτι ξέχνάς γυρνάς πάλι πίσω ξεκλειδώνεις βρίσκεις αυτό που άφησες, ξανακλειδώνεις βιαστικά φτάνεις στο δρόμο και να σου η γειτόνισσα σε συλλαμβάνει με τα μάτια της, σε ακινητοποιεί και σε ρωτάει τι κάνεις; πως είσαι; τι νέα; σε υποβάλει σε μια εξονυχιστική εξέταση. Ερωτήσεις που μοιάζουν με διακριτικές επιταγές που σε διατάζουν κατά κάποιο τρόπο να αποκαλύψεις το συναισθηματικό βαρομετρικό σου. Δεν προλαβαίνεις να απαντήσεις και σου λέει δείχνεις στα κέφια σου σήμερα!!! Φυσάς με ανακούφιση γιατί πέρασες με επιτυχία τις εξετάσεις και μέσα στην αντιπαράθεση ανάμεσα στους κατσούφηδες και στους καταχαρούμενους εσύ είσαι στη σωστή πλευρά.

Μια άλλη μέρα μπορεί να υποστείς μια αμείληκτη ετυμηγορία, σήμερα φαίνεται να έχεις τα χάλια σου. Αυτή η φράση σε πληγώνει κατάστηθα και σε βγάζει από την εξαίσια θέση που νόμιζες ότι είχες εγκατασταθεί για πάντα, το θρόνο του μόνιμα ευτυχισμένου. Ομως τι σημασία έχει να την διαψεύσεις ή να περάσεις σε άλλο θέμα σημασία έχει να δώσεις την άδεια στον εαυτό σου να είναι και στα κάτω του κάποιες φορές χωρίς να νοιώθεις ενοχή ή χωρίς να νοιώθεις ότι πήγαν στράφι οι προσπάθειες για αυτοβελτίωση. Αλλωστε αγαπάς πολύ τη ζωή για να θες να είσαι μόνο ευτυχισμένος……..

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.

Advertisements

4 thoughts on “Είναι πρωί βγαίνεις να πας στη δουλειά……….

  1. Σ’ευχαριστώ myorama που μου θυμίζεις πως έχουμε το δικαίωμα σε όλα τα συναισθήματα, γιατί όταν «το έχω» είναι οκ, όταν όμως «το χάνω» νιώθω ότι η δουλειά μου …πάει χαμένη. Με την ιστορία που μας είπες, μου θύμησες, και το έχω καρατσεκάρει, ότι όταν βιάζομαι πολύ συναντάω μια συγκεκριμένη γειτόνισσα στην πολυκατοικία που μένω, η οποία πάντα μου λέει το ίδιο: «κάποιος αφήνει την εξώπορτα ανοιχτή και μπήκε ξανά σκύλος μέσα». Και γω της απαντάω πάντα το ίδιο: «Κυρία Μαρίκα σκύλος μπήκε, δεν μπήκε κροκόδειλος» αφήνοντας την με την υποψία μήπως εγώ είμαι η ένοχος.Δεν την αφήνω στην πραγματικότητα την πόρτα ανοιχτή, αλλά νιώθω με το διάλογο αυτό να μου φυτρώνουν κερατάκια και ουρά ταυτοχρόνως.Κουνώντας την ουρά μου συνεχίζω το δρόμο μου.

  2. Αχ αυτοί οι γείτονες και οι γειτόνισσες! Εμένα μ΄αρέσει να βγάζω από μέσα μου την Κρουέλα πού και πού! Μπορώ?

    Να αναδημοσιεύσω στο μπλογκ μου τα κείμενά σου Εστία και home sweet home από τον περασμένο Ιούλιο? Real diamonds!
    Φιλιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s