Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι

Εν Αθήναις τη 29 – 12 – 2010

2 Σχόλια


Τώρα που κι αυτός ο χρόνος πλησιάζει στο τέλος, αυτές οι τελευταίες μέρες είναι για μένα μέρες βαθιάς περισυλλογής που το νερό των αναμνήσεων κυλάει ακόμη μια φορά στις τωρινές στιγμές μου και αφού τις περνάει μέσα από πολλές συναισθηματικές αναθυμιάσεις τις ανασύρει στην επιφάνεια. Οταν ήμουν παιδί στο δημοτικό, θυμάμαι που έγραφα στο τετράδιο μου την ημερομηνία Εν Αθήναις τη, με υπογεγραμμένη που δεν υπάρχει εδώ για να σας την παραστήσω, και δίπλα 28 Δεκεμβρίου 1973 ή οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία, αλλά τότε ο χρόνος κυλούσε πολύ αργά και ρωτούσα τη μαμά μου πότε θα γράψω 1974 ή 75; γιατί βαρέθηκα να γράφω όλο το ίδιο. Ο χρόνος κυλούσε αργά, οι μέρες ήταν μεγάλες και χώραγαν πολλά, οι προσδοκίες απέραντες που με ένα σάλτο ένοιωθα ότι μπορώ να τις αγγίξω και τα αστέρια φαίνονταν να είναι πιό μεγάλα. Ζούσα μιά μικρή στιγμή, μια ασήμαντη χαρά και μπορούσα να την περιγράφω γιά ώρες. Παρατηρούσα με τις ώρες μικρά πράγματα που οι μεγάλοι τα προσπερνούσαν, έπαιζα με τους φίλους μου, διάβαζα τα μαθήματα μου, πήγαινα σχολείο, ονειροπολούσα και πάλι είχα χρόνο να κάνω τόσα κι άλλα τόσα. Τα καλοκαίρια θυμάμαι πήγαινα στα χωράφια του θείου μου και μάζευα σιτολούλουδα, τριφύλια ή και παπαρούνες για να τα βάλω στα βάζα, τα κουβάλαγα με τόση ευτυχία, με μάτια φλογισμένα, νοιώθοντας ότι όλος ο κόσμος ήταν μέσα σε αυτό το μπουκέτο. Τότε όλα τα έκανα παρομητικά δεν νομίζω να είχα αίσθηση του χρόνου, αλλά τον αντιλαμβανόμουν μέσα από βήματα του παππού και των γιαγιάδων μου, που βάραιναν και γίνονταν αργόσυρτα και από τα φορέματα μου που κόντεναν. Αργότερα άλλαξαν τα πράγματα, υπήρχαν ωραία σχέδια που έπρεπε να πραγματοποιήσω και άρχισα να επενδύω το χρόνο μου για να εξαγοράσω μελλοντικές ευτυχίες και επιτυχίες. Προσπερνούσα αυτά στα οποία σταματούσα κάποτε, άρχισα να οργανώνω την κάθε στιγμή για να τα προφτάσω όλα και τότε έγινε κάτι συγκλονιστικό!!! Ο χρόνος άρχισε να τρέχει και εγώ να τον κυνηγάω. Αρχισα να μην καταλαβαίνω πότε πέρασε η χρονιά και πρέπει να δώσω εξετάσεις εφ όλης της ύλης πάλι, αυτό κυρίως άρχισα να το νοιώθω από το Λύκειο και μετά. Δεν τόλμησα να ξαναρωτήσω κανέναν για το χρόνο, μόνο που πολλές φορές αναρωτιώμουν τι είχε αλλάξει. Σε όλα μου τα χρόνια μέχρι τώρα που δεν τα λες και πολλά, αλλά δεν τα λες και λίγα πολλές φορές βίωσα αυτό τον παράξενο ρυθμό του χρόνου και κατάλαβα ότι μπορώ να ζω με δύο τρόπους: Μπορούσα να ζω πέντε λεπτά και να χρειάζεται μιά μέρα για να τα περιγράψω ή να ζω μιά μέρα και να την περιγράφω σε πέντε λεπτά. Ο χρόνος είναι μια μεγάλη αυταπάτη!!!!! Υπάρχουμε μέσα στο χρόνο, αλλά ποθούμε τον καιρό. Αυτή είναι η δική μας διπλή φύση. Ο χρόνος χρειάζεται ταχύτητα για να πηγαίνει χαμένος. Ο καιρός χρειάζεται χώρο για να τον απολαύσουμε. Γνωρίζουμε τον καιρό όταν κάνουμε έρωτα, όταν διαβάζουμε, όταν χανόμαστε στη μαγεία της μουσικής και της ποίησης, όταν φιλοσοφούμε, όταν φυτεύουμε λουλούδια ή όταν απομακρύνουμε τα μαραμένα γιασεμιά. Μέσα στον καιρό γνωρίζουμε τη χαρά, διακρίνουμε την ομορφιά, θυμώμαστε τι σημαίνει να είσαι ζωντανός. Μέσα στον καιρό ερχόμαστε πιό κοντά στο Θεό. Χρειάζεται ένα λεπτό μόνο για να διασχίσουμε τα όρια από από το χρόνο στον καιρό και το μόνο που χρειάζεται ο καιρός από μας, είναι να θελήσουμε να σταματήσουμε τόσο όσο είναι αρκετό για να ακούσουμε τη μουσική του σύμπαντος.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία

Advertisements

Categories: Χωρίς κατηγορία | Permalink.

2 thoughts on “Εν Αθήναις τη 29 – 12 – 2010

  1. Κάθε χρόνος που περνάει έχει τη δικιά του γλύκα, απο κάθε χρόνο κάτι περιμένουμε, κάτι καινουριο 🙂

    Σε ευχαριστώ!!
    Για όλα όσα μου θυμίζεις κάθε πρωί απο τα κείμενα σου 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s