Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι

Οταν κοιτάξω και ξανακοιτάζω την πολυχρωμία αυτού του κόσμου……..

4 Σχόλια


Καθώς έγραφα ένα άρθρο για τις αναμνήσεις το έβαλα στα προσχέδια για να ωριμάσει μέσα στο νου μου, αναζητούσα έτσι το επόμενο θέμα και τότε η ματιά μου πήγε στα βιβλία μου και καταπιάστηκα με την αγαπημένη μου συνήθεια, άρχισα να τα μυρίζω. Αυτή η μυρωδιά με συγκινεί πολύ, θα ήθελα να την κλείσω σε ένα μπουκάλι και να την έχω πάντα μαζί μου, το έχω σκεφτεί αυτό πολλά χρόνια πριν όταν πρωτοδιάβασα το Αρωμα του Πατρίκ Ζισκίντ. Και ξαφνικά ….. μου ήρθε μια ιδέα!!! Να μοιραστώ μαζί σας κάποιες λίγες από τις πάρα πολλές υπογραμισμένες φράσεις κάποιων αγαπημένων μου.

Κάθε ερωτική σχέση βασίζεται σε άγραφες συμβάσεις που οι εραστές κλείνουν απρόσεκτα τις πρώτες εβδομάδες της αγάπης τους. Βρίσκονται ακόμη σε ονειρική κατάσταση αλλά συνάμα χωρίς να το ξέρουν συντάσσουν σαν αδιάλλακτοι δικηγόροι τις λεπτομέρεις του συμβολαίου. Ω εραστές τα μάτια σας δεκατέσσερα σ αυτές τις επικίνδυνες πρώτες μέρες! Αν σερβίρετε στο σύντροφό σας το πρόγευμα του στο κερεββάτι, θα πρεπει να το συνεχίσετε αυτό για πάντα, αν δεν θέλετε να κατηγορηθείτε αργότερα για έλλειψη αγάπης και για προδοσία.
Μίλαν Κούντερα Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης.

Οταν κοιτάζω και ξανακοιτάζω αυτή την πολυχρωμία του κόσμου, όταν παρατηρώ και ξαναπαρατηρώ, όταν χαμογελώ, όταν ξελογιάζω, όταν κλαίω ελπίζω, φοβάμαι, απολαμβάνω, χάνω – τότε συγκενρώνω όλη την ακτινοβολία σε ένα Σύνολο, τότε χαίρεται η ψυχή μου, χτυπά και βουίζει το αίμα μου ανάβει το πάθος μου.
Δική μου, τι θέλει να πεί αυτή η λεξη; Δεν είναι αυτό που κατέχω είναι αυτό που ανήκω, που περιέχει ολόκληρη την οντότητα μου, που είναι τόσο δικό μου όσο είμαι δικός του.
Σαιρεν Κίργκεγκωρ Το ημερολόγιο ενός διαφθορέα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είνα σαν τα φύλλα που πέφτουν, στριφογυρίζουν στον αέρα, σείονται και σωριάζονται στο χώμα. Αλλοι όμως, λίγοι, είναι σαν τα αστέρια που πηγαίνουν σε σταθερή τροχιά, κανένας άνεμος δεν τα φτάνει, έχουν μέσα τους την πορεία και το νόμο τους.
Ερμαν Εσσε Σιντάρτα

Χτες βράδυ είδα στον ύπνο μου πως ξαναγύρισα στο Μάντερλεη.
Δάφνη Ντι Μωριέ Ρεβέκκα

Η αγαπημένη μου είναι μια πύρινη κολώνα που διασχίζει τη γη. Ετούτη τη στιγμή με κρατάει αγκαλιασμένο, μα δεν οδηγεί αυτούς που αγκαλιάζει αλλά αυτούς που βλέπουν.
Ξέρεις Μιλένα σαν πήγες σ αυτόν κατέβηκες ένα μεγάλο σκαλί από το επίπεδο σου, αν έρθεις όμως σε μένα θα κάνεις ένα πήδημα στην άβυσσο.
Φραντς Κάφκα Γράμματα στη Μίλενα

Υπάρχουν δύο ανθρώπινες κύριες αμαρτίες από τις οποίες προέρχονται όλες οι άλλες: ανυπομονησία και αμέλεια. Εξ αιτίας της ανυπομονησίας έφυγαν οι άνθρωποι από τον παράδεισο και εξ αιτίας της αμέλειας δεν επιστρέφουν. Ισως όμως να υπάρχει μιά κύρια αμαρτία η ανυπομονησία. Εξ αιτίας της ανυπομονησίας διώχτηκαν και εξ αιτίας της ανηπομονησίας δεν επιστρέφουν.
Φραντς Κάφκα Αφορισμοί

Σκέφτομαι δε σημαίνει ενοποιώ, δε σημαίνει ότι συμφιλιώνομαι με τα φαινόμενα κάτω από το πρόσωπο μιας μεγάλης αρχής. Σκέφτομαι σημαίνει ξαναμαθαίνω να βλεπω, να παρατηρώ, σκέφτομαι σημαίνει ότι κατευθύνω τη συνείδηση μου από κάθε ιδέα και εικόνα σκέφτομαι σημαίνει δημιουργώ.
Αλμπέρ Καμί Ο μύθος του Σίσυφου

Η τέχνη να θαυμάζεις και να κατανοείς, η μόνη ιδιότητα που με αυτήν ένας κοινός άνθρωπος συγγενεύει με έναν μεγάλο ποιητή.
Ονορέ Ντε Μπαλζάκ Ο εξάδελφος Πονς

Γεννιόμουν σε μιά καινούρια ζωή. Στο όνειρο μου η φωνή της γινόταν κάποιο πράγμα χειροπιαστό, μια ατμόσφαιρα που με τύλιγε με φως και με άρωμα, μια μελωδία που μου χάιδευε το πνεύμα.
Ονορέ Ντε Μπαλζάκ Το κρίνο της κοιλάδας

Οταν παρατηρεί κανείς τη φύση, ανακαλύτει σ αυτή τη χλεύη μια ανώτερης ειρωνίας λόγου χάρη τοποθετεί βατράχια δίπλα σε λουλούδια, όπως ο δούκας δίπλα σ αυτό το ρόδο της αγάπης.
Ονορέ Ντε Μπαλζάκ Μασιμίλα Ντόνι

Μέχρι την εφηβεία η μνήμη ενδιαφέρεται περισσότερο για το μέλλον παρά για το παρελθόν, οπότε οι αναμνήσεις μου για το χωριό δεν ήταν ακόμη εξανιδικευμένες από τη νοσταλγία.
Γκάμπριελ Γκαρσία Μάρκεζ Ζώ για τη διηγούμαι.

Ω αυτός ο φοβερός χείμαρος που κατεβαίνει. Ω θάλασσα η θάλασσα κατακόκκινη μερικές φορές σαν τη φωτιά και τα υπέροχα ηλιοβασιλέματα και οι συκιές στους κήπους της Αλαμέδας ναι και όλα τα παράξενα δρομάκια και τα τριανταφυλλιά και τα γαλάζια και τα κίτρινα σπιτάκια, και οι κήποι με τα τριαντάφυλλα και τα γιασεμιά και τα γεράνια και τους κάκτους και το Γιβραλτάρ ένα κορίτσι που ήμουνα τότε ένα Ανθος των βουνών ναι όταν έβαλα το τριαντάφυλλο στα μαλλιά μου όπως συνήθιζαν τα κορίτσια της Ανδαλουσίας……
Τζέιμς Τζόυς Οδυσσέας

Παρά τα δεινοπαθήματα της φιλοδοξίας, δεν πιστεύω πως οι άνθρωποι είναι κακοί ούτε και θεωρώ πως με έχουν καταδιώξει τους βλέπω σαν μηχανές που τις κινεί στη Γαλλία η ματαιοδοξία και στα άλλα μέρη, όλα τα πάθη της και της ματαιοδοξίας συμπεριλαμβανομένης.
Σταντάλ Αναμνήσεις εγωτισμού.

Το πλάσμα που, με μια παρόμοια δόνηση ευτυχίας, είχε ξαναγεννηθεί μέσα μου, όταν είχα ακούσει τον κρότο ο οποίος ήταν κοινός στο κουτάλι που αγγίζει το πιάτο και στο σφυρί που χτυπάει τον τροχό, όπως κι όταν είχα νιώσει την αστάθεια των βημάτων στο πλακόστρωτο της αυλής των Γκερμάντ και στο βαπτιστήριο του Αγίου Μάρκου κλπ. -τούτο το πλάσμα συντηρείται μόνο με την ουσία των πραγμάτων, μόνο μέσα σ’ αυτή μπορεί να βρει τη διατροφή, τις απολαύσεις του. Ατονεί με την παρατήρηση του παρόντος, όπου οι αισθήσεις δεν μπορούν να του την προσφέρουν, με τη θεώρηση ενός παρελθόντος που η νόηση του το αποξηραίνει, με την προσδοκία ενός μέλλοντος που η βούληση κατασκευάζει με θραύσματα του παρόντος και του παρελθόντος, από τα οποία αφαιρεί κι ένα τμήμα της υπόστασής τους, διατηρώντας μόνο ό,τι ταιριάζει στη στενά ανθρώπινη, χρησιμοθηρική σκοπιμότητα που τους ορίζει η ίδια. Όμως αρκεί ένας κρότος, μια μυρωδιά που έχουμε ήδη ακούσει ή άλλοτε οσφρανθεί να επανεμφανιστούν στο παρόν αλλά ταυτόχρονα και στο παρελθόν, υπαρκτοί χωρίς να είναι επίκαιροι, ιδεατοί χωρίς να είναι αφηρημένοι, και τότε η μόνιμη και συνήθως κρυμμένη ουσία των πραγμάτων αμέσως απελευθερώνεται, και το αληθινό μας εγώ που συχνά για χρόνια έμοιαζε νεκρό αλλά δεν ήταν εντελώς, αφυπνίζεται, εμψυχώνεται με την ουράνια τροφή που του προσφέρεται. Μία και μόνο στιγμή χειραφετημένη από την τάξη του χρόνου ανάπλασε μέσα μας, για να του γίνει αισθητή, τον άνθρωπο τον χειραφετημένο από την τάξη του χρόνου.
Μαρσέλ Προύστ Αναζητώντας το χαμένο χρόνο

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία

Advertisements

4 thoughts on “Οταν κοιτάξω και ξανακοιτάζω την πολυχρωμία αυτού του κόσμου……..

  1. panemorfa ola… pada panemorfa gohteutika, alhthina…. euxomai ena kalutero einai, ena kalutero olon!

  2. Σ ευχαριστώ πολύ να είσαι πάντα καλά.

  3. Σ[ευχαριστώ. Μου άρεσε πολύ το άρθρο σου για την ανάληωη της ευθύνης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s