Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι

Το καρώ μου φουλάρι

Σχολιάστε


Στα μέσα το καλοκαιριού πήγα στο Μοναστηράκι με μια φίλη μου, καθώς κάναμε βόλτα στα μαγαζιά, εκεί κάπου στην Πανδρόσου είδαμε κάτι φουλάρια, αυτά τα καρώ που εχει γεμίσει ο τόπος από δαύτα που τα φοράς και σα σαλιάρα. Μου λέει η φίλη μου πρέπει να πάρεις ένα τέτοιο είναι της μόδας. Κοιτάζοντας το ο συνειρμός μου με πήγε πίσω πολλά χρόνια πριν, τότε που πρωτοείδα τον μπάρμπα της μάνας μου τον θείο Τομ όταν ήρθε από την Αμερική φορούσε ένα τέτοιο πουκάμισο. Είχα δει επίσης να το φαράει και ο Ομάρ Σαρίφ στην ταινία ο Λώρενς της Αραβίας και τώρα που το ξανασκέφτομαι ένα ολόιδιο είχε και η γιαγιά μου στο χωριό και σκέπαζε με αυτό τη ζύμη του ψωμιού για να φουσκώσει. Το αγόρασα λοιπόν, το φόρεσα και πάρα πολύ μάλιστα αφού ήταν και της μόδας. Το φόρεσα με 42 βαθμούς σαν να είχα ιλαρά, το φόρεσα και με 36 σαν να ήταν αυχενικό κολάρο. Το φορούσα χωρίς να μου αρέσει. Και όταν η μητέρα μου με ρώτησε γιατί παιδάκι μου το φοράς αυτό μέσα στο ντάλα καλοκαίρι είσαι άρρωστη; της απάντησα είσαι άσχετη; είναι της μόδας.
Εχουν απασχολήσει πολύ το μυαλό μου η αισθητική, η μόδα, οι χρωματικοί συνδοιασμοί. Εχω διαλογιστεί πολύ πάνω στο ερώτημα αν το γκρι του περιστεριού ταιριάζει καλύτερα με το κίτρινο ή με την τερακότα ή αν θα ήταν καλύτερο με το μωβ ή ακόμη καλύτερο με το ροζ. Αν το κίτρινο του καλαμποκιού πάει με το ροζ του κοχυλιού, αν το μπεζ ταιριάζει με το κοραλί ή αν θα ήταν καλύτερο με το τυρκουάζ. Αν το σοκολά με το άσπρο κάνει έναν εύπεπτο συνδιασμό και μήπως θα ταίριαζε καλύτερα με το κίτρινο ή με το πράσινο μήλο ή και με το σάπιο μήλο. Επίσης με έχει απασχολήσει πολύ το ερώτημα τι είναι αισθητική και από που πηγάζει το καλό γούστο; Δεν έχω σιγουρευτεί ακόμη αν είναι κάτι έμφυτο ή αν είναι κάτι που μπορείς να το καλλιεργήσεις. Μπαίνει και η υποκειμενικίτητα στη μέση οπότε το κιτς των μεν είναι το καλόγουστο των δε. Τί να κάνει κανείς για να έχει στυλ να ακολουθεί τη μόδα, να την προσαρμόζει ή να την αγνοεί; Ζούμε σε μιά εποχή απενοχοποίησης των συνδιασμών και των γραμμών αρκεί αυτοί οι συνδιασμοί να βρίσκονται κάτω από τη σκέπη μιας μεγάλης φίρμας ή να είναι της μόδας, έτσι είμαστε ασφαλείς πίσω από τις επιλογές κάποιου άλλου που είναι αποδεκτός.
Η εποχή μας μας μπουκώνει με μια σειρά από επώνυμες σαβούρες προσπαθώντας να κάνει το ευτελές πιό σημαντικό από το ευγενές στο όνομα της καινοτομίας. Η υπερβολή στη θέση της απλότητας και η επιδεικτικότητα στη θέση της διακριτικότητας ίσως να ξεχωρίζει τον απειρόκαλλο από εκείνον που διαθέτει το δώρο του καλού γούστου. Το πιό αστείο από όλα είναι ότι όλοι μας θέλουμε να έχουμε στυλ και να ξεχωρίσουμε αλλά τελικά κάνουμε τα πάντα για να είμαστε τόσο ίδιοι μεταξύ μας χωρίς να αφήνουμε χώρο στο εαυτό μας να εκφράσει τη δημιουργικότητα και την μοναδικότητα του.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s