Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι

Ο επισκέπτης

Σχολιάστε


 Μια μέρα   ήμασταν προσκεκλημένοι στους συμπεθέρους μας.  Είναι πολύ καλοί άνθρωποι  αλλά λίγο βαρετοί   στην ερώτηση τι κάνετε; απαντούν πάντοτε τα ίδια. Η καθημερινότητα είναι γι αυτούς ένας χώρος αδιάκοπης επανάληψης πραγμάτων τα πάντα είναι ουδέτερα, καλά προγραμματισμένα και  άχρωμα. Αφου μας εξιστόρισαν πόσο ΙΔΙΑ τα  είχαν περάσει πίνοντας το ποτό μας ήρθε η ώρα να στρώσουν τραπέζι και τότε μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο μια μεγάλη μύγα που έφερε το χάος στην οικογένεια.  Αρχίζουν να τρέχουν σαν τρελλοί και να ρωτάνε  μα πως μπήκε;  απο που ήρθε; λες και χρειαζόταν διαβατήριο η ειδική άδεια πτήσης. Την κυνηγούσαν  σαν να ήτανε θηρίο αυτή χανόταν,  μια έσβηναν όλα τα φώτα και μια τα άναβαν για να την εντοπίσουν. Σκόνταφταν ο ένας πάνω στον άλλο έκαναν μικρές ζημιές πάνω στη φούρια τους και εμείς καθόμασταν αμήχανοι μη ξέροντας τι να κάνουμε.  Κάποια στιγμή λέω δεν πειράζει  θα φύγει μόνη της και όλοι μαζί με κοίταξαν παράξενα και  μου θύμισαν τι κυνδύνους έχει μια σκατόμυγα και σε τι περιπέτειες μπορεί να μας βάλει. Εκανα μεγάλες προσπάθειες να μη γελάσω δεν τα κατάφερα όμως με έπιασε νευρικό γέλιο και δεν μπορούσα να σταματήσω με τίποτα. Η μάνα μου με κοίταζε με αυτό το γνώριμο από την παιδική μου ηλικία βλέμμα που δεν έχει λόγια αλλά μεταφράζεται σε δεν ντρέπεσαι ρεζίλη θα μας κάνεις.  Εκείνοι με κοιτούσαν με απορία και συνέχιζαν να τρέχουν πάνω κάτω και αφού έσπασαν αρκετά μικροαντικείμενα η μύγα έφυγε. Ολα ξαναβρήκαν το ρυθμό τους έλεγαν και ξανάλεγαν τι ήταν αυτό το τρομερό που είχε συμβεί !!!  Σκεφτόμουν τι είναι όλο αυτό οι νόμοι της καθημερινότητας είναι γι αυτούς  τόσο ακριβείς όσο οι νόμοι του σύμπαντος και της βαρύτητας που κάνουν το σήμερα αντίγραφο του χθες, είναι μια μηχανή που συντηρείται από μόνη της χωρίς  να θέλει εξωτερική τροφοδότηση. Κι αυτό δεν το συναντάς μόνο σε μεγάλους ανθρώπους αλλά και σε νεότερους.  Μήπως αυτή είναι η κόλαση που γεννά η αγωνία της αβεβαιότητας και που καταλήγει να σκοτώσει τον τροφοδότη της ζωής που είναι το σασπένς; Κάνει το παρόν ατελείωτο, συγχωνεύει όλες τις μέρες σε μία και παράγει μια στείρα αιωνιότητα. 

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s