Myorama's Blog

Δεν έχει καμμιά σημασία ποιός ήσουν μέχρι χτές και πόσο βαρύ είναι το φορτίο σου από τη στιγμή που θα πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου υπάρχει μιά δύναμη που θα σε φροντίσει και σε καθοδηγήσει. Μιά στιγμή χρειάζεται για να ξαναθυμηθείς όλη σου τη δύναμη, μια στιγμή για να εμπιστευτείς ξανά, μια στιγμή για να στειλεις μια προσευχή ψηλά , μια στιγμή είναι όλο αυτό που χρειάζεσαι

Σενάριο

Σχολιάστε


 Χθες είχε γενέθλια  η μητέρα μου και  πήγαμε στο σπίτι των γονιών μου. 

Τι σου είναι όμως η παιδική ηλικία!!!  Οταν υπάρχει μιά γιορτή που αφορά στο χρόνο ξέρετε πως σε πηγαίνουν πίσω οι συνειρμοί στο παρελθόν.  Αφού φάγαμε την τούρτα ξεκίνησαν οι γονείς μου να  μιλάνε για τα παιδικά τους χρόνια, για τις σχέσεις τους με τα αδέρφια τους, για τους γονείς τους, για τις σκανταλιές τους και άλλα τέτοια. Όλα τα έλεγαν με  ένα γλυκό τρόπο χωρίς απωθημένα από το παρελθόν, μου αρέσει πολύ να ακούω αυτές τις μικρές τους ιστορίες. Υστερα γύρισε η κουβέντα και στην δική μου παιδική ηλικία. Μεγάλωσα σε μια μονοκατοικία στην Αγ. Γερασίμου και γι αυτό θεωρώ τα Ιλίσια σαν να είναι το χωριό μου. Αυτό το σπίτι λοιπόν είχε έναν πολύ μεγάλο κήπο με πολλά λουλούδια και δέντρα. Απ όλα αυτά πιο πολύ θυμάμαι τις πασχαλιές που είχαν δώσει το άρωμα τους στα παιδικά μου χρόνια. Λοιπόν αυτό το σπίτι ήταν εξαιρετικό αλλά είχε πολύ ψηλά κάγκελα και αυτό εμένα κάτι μου έκανε. Θυμάμαι μιά φορά ήταν αρχές  Φθινοπώρου, υπήρχε τότε αυτή η εποχή, η μητέρα μου είχε φτιάξει μουσταλευριά και ήθελε να πάει  και στο γείτονα τον κύριο Μπάμπη που ήταν 4 σπίτια πιο κάτω. Εγώ έκανα μία απίστευτη φασαρία που είχε πάρει διαστάσεις εξέγερσης  για να πάω μόνη μου την πιατέλα με τη μουσταλευριά στους γείτονες. Οι γονείς μου επουδενί δεν με άφηναν γιατί είχα κακό παρελθόν και δεν με εμπιστεύονταν. Αυτό που θυμάμαι πολύ καλά οτι έκανα ήταν να ξεγλιστράω από το χέρι τους και να φεύγω στο δρόμο. Μια φορά το έκανα στη λεωφόρο Γρηγ. Αυξεντίου και η μάνα μου λιποθύμησε και της έπεσε ο αδερφός μου απο τα χέρια  τότε φοβήθηκα και σταμάτησα, η μανα μου είπε ότι είχα Αγιο. Από τότε με κρατούσαν τόσο σφιχτά από το χέρι που πονούσα και όταν διαμαρτυρόμουνα και τους έλεγα γιατί το κάνουν εκείνοι μου έλεγαν γιατί σε αγαπάμε. Οσο αυτοί μου έσφιγγαν το χέρι τόσο εγώ προσπαθούσα να φύγω. Με τα πολλά ηρέμησα και ίσως να σκέφτηκα ότι έτσι είναι η αγάπη. Τους έπεισα λοιπόν  να πάω,στάθηκα μπροστά στην πόρτα με την πιατέλα στα χέρια περιμένοντας υπομονετικά να την ανοίξουν, έβαζαν μιά χοντρή αλυσίδα με λουκέτο, βγήκα έξω  και δεν θα ξεχάσω αυτή τη στιγμή, ένιωσα στον αέρα την μυρωδιά της ελευθερίας και για να κάνω τον περίπατο πιο μεγάλης διάρκειας περπατούσα αργά αλλά σταθερά και είχα και το νου μου στη μουσταλευριά που δεν είχε πηξει ακόμη να μην μου πέσει. Το ταξίδι μου στην ελευθερία τελείωσε, όταν γύρισα πίσω με ρώτησε η μητέρα μου τι μου είπαν και γω της απάντησα ότι θέλουν να τους πάμε πάλι αύριο λίγη ακόμη, φυσικά ήταν ψέμα αυτό, οι άνθρωποι μόλις με είδαν  μόνη μου με την πιατέλα με κοίταξαν έντρομοι και μου είπαν: η μάνα σου το ξέρει; γιατί όλη η γειτονιά ήξερε τα καμώματα μου.

Μου έσφιγγαν το χέρι γιατί με αγαπούσαν!!!  Τους πίεζα γιατί τους αγαπούσα ήμουν καταπιεστική στην έκφραση της αγάπης  έτσι μόνο  μπορούσα να αγαπώ. Παράλληλα δεν αντιλαμβανόμουν ότι με αγαπάνε αν δεν με έπνιγαν και αν η αγάπη δεν είχε δόσεις καταπίεσης. Αλλά και αυτό πάλι με έκανε να δυσανασχετώ. Ηθελα να φεύγω αλλά και να με κυνηγάνε. Ηταν το σενάριο μου,  το σχέδιό μου και ένιωθα σαν να ήμουν κατά κάποιο τρόπο υποχρεωμένη να το παίξω όπως είναι. Αυτό συμβαίνει σε όλους μας   και σχετίζεται με τις  αποφάσεις που παίρνουμε σαν  παιδιά . Γεννιέται μέσα στην παιδική κατάσταση του εγώ και γράφεται από τις διάφορες συναλλαγές που γίνονται ανάμεσα  σε μας και στους γονείς μας. Οταν το αντιληφθούμε αυτό και καταλάβουμε το έργο της ζωής μας μπορούμε  να το αλλάξουμε και να αποκτήσουμε μια θετική, νικητήρια στάση απέναντι  στη ζωή και  να κάνουμε τις σχέσεις μας  ένα μέρος που ανεμπόδιστα και ελεύθερα  ρέει η αγάπη.

Σας φιλώ και εις αύριο με υγεία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s